Analizde Breeding Worth sistemi kapsamındaki süt yağı, protein, süt hacmi, döl verimliliği, işlevsel yaşam süresi ve canlı ağırlık özellikleri değerlendirildi. DairyNZ’ye göre, süt yağı ve protein üretimindeki artış daha fazla süt katısı elde edilmesine katkı sağladı. Döl verimliliği ve işlevsel yaşam süresindeki gelişmeler ise verimli ineklerin sürüde daha uzun süre tutulmasına ve yenileme ihtiyacının azalmasına yardımcı oldu. Bu unsurlar, metanın üretilen ürün miktarına bölündüğü emisyon yoğunluğu göstergesindeki düşüşün önemli bölümünü açıkladı.

Çalışmanın önemli bir ayrımı, emisyon yoğunluğunun hayvan başına veya tüm sürüye ait toplam metan miktarını göstermemesi. Aynı dönemde hayvan başına metan emisyonları %1,22 artarken, süt katıları kilogramı başına emisyon yoğunluğu %3,26 azaldı. Buna göre daha yüksek verim, emisyonların daha fazla ürün miktarına dağılmasını sağlayabilir; ancak yoğunluktaki düşüş, toplam metan emisyonlarının mutlaka azaldığı anlamına gelmiyor.

DairyNZ ayrıca Yeni Zelanda’daki Owl Farm demonstrasyon işletmesinden bir örnek paylaştı. Bu işletmede Breeding Worth endeksi gözlem döneminde yılda yaklaşık 24 puan artarken metan emisyonu yoğunluğu yaklaşık %4 azaldı. İşletmenin 204’lük Breeding Worth değeri, açıklanan verilere göre ülke sürülerinin en üstteki %4’lük bölümünde yer aldı. En yüksek endeks değerlerine sahip %20’lik inek grubu, en düşük performanslı %20’lik gruba kıyasla daha fazla süt yağı, protein ve süt üretti.

Araştırma, 2019-2024 döneminde bütün ineklerden doğrudan metan ölçümü yapılmasına değil, genetik eğilimlerin üretim gereksinimleri ve tahmini emisyonlarla ilişkilendirildiği bir modele dayanıyor. DairyNZ, sonuçların doğrudan ölçümlerle doğrulanması ve özellikle besleme gibi yönetim faktörlerinin etkisinin incelenmesi için yeni araştırmalara ihtiyaç olduğunu belirtti. Yeni Zelanda’daki sonuçların ırk, besleme, iklim, mera koşulları ve üretim modellerindeki farklılıklar nedeniyle Şili sürülerine doğrudan aktarılmaması gerektiği de vurgulandı.