ARAŞTIRMA MASASI

Haber arşivi

Ülke, konu ve tarihe göre yerel kaynaklardan gelen haberleri keşfedin.

77 haber · Sayfa 2

Afrika’nın Yerli Ürünleri İçin Gençlerin Gıda Sistemlerine Katılımı Çağrısı
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber

Afrika’nın Yerli Ürünleri İçin Gençlerin Gıda Sistemlerine Katılımı Çağrısı

Young Professionals for Agricultural Development tarafından düzenlenen yakın tarihli webinarda uzmanlar, Afrika’nın ihmal edilen ve iklime dayanıklı yerli ürünlerinin kârlı gıda sistemlerine dönüştürülmesi için gençlerin sürece katılmasını istedi. “Innovative today, nourish tomorrow” temalı toplantıda tarımsal değer zinciri, yerli Afrika gıda mirası, tarımsal işleme, pazara erişimi, beslenme yeniliği, gıda güvenliği ve geçim kaynaklarının sürdürülebilirliği ele alındı. Pan African Farmers Organisation (PAFO) CEO’su Dr Babafemi Oyewole, Afrika’daki çiftçilerin harekete geçirilmesi ve yerli, yeterince kullanılmayan ürünlerin değer zincirleri için eyleme geçilmesi gerektiğini söyledi. Oyewole, kıtanın olağanüstü tarımsal biyolojik çeşitliliğine rağmen besleyici ve iklime dayanıklı birçok ürünün ihmal edildiğini, gençlerin bu kaynakları rekabetçi, besleyici ve kârlı gıda ürünlerine dönüştürme fırsatı sunduğunu belirtti. Afrika Birliği Kalkınma Ajansı–Yeni Ortaklık için Afrika’nın Kalkınması’ndan (AUDA-NEPAD) Dr Manyewu Mutamba, Kapsamlı Afrika Tarımsal Kalkınma Programı’nın açlık, yetersiz beslenme ve yoksullukla mücadele hedeflerinin yanı sıra Afrika içi ticareti üç katına çıkarmayı ve iklim değişikliğinin gıda güvenliği ile geçim kaynakları üzerindeki tehdidine karşı dayanıklılık oluşturmayı amaçladığını anlattı. FANRPAN’dan Dr Rachel Mkandawire de ülkelerin tarımsal verimlilik, gıda güvenliği ve beslenmeyi kıtasal ve bölgesel çerçevelerle geliştirmeye çalıştığını söyledi. Mkandawire, Güney Afrika’nın araştırma, üretim ve pazar geliştirme düzeyleri farklı yerli ve geleneksel gıdalardan oluşan çeşitli bir portföye sahip olduğunu belirtti. Uzun üretim ve tüketim geçmişi ile mevcut araştırma, işleme ve kapasitesi bulunan sorgumu daha yerleşik örneklerden biri olarak gösterdi. Agro Food Heritage Initiative kurucusu Ezinne Sarah Otisi ise genç çiftçilerin Afrika gıdalarını yetiştirmesi, koruması ve muhafaza etmesi gerektiğini; bu ürünlerin vitamin, protein, lif, mikrobesin, mineral ve antioksidan bakımından zengin olduğunu ifade etti. Meatless Monday girişimiyle ilişkili Enele Zulu-Ndlovu, gıda güvensizliği, fast-food tanıtımı ve kent yaşamındaki kolaylık arayışının sağlıklı gıda tercihlerini zorlaştırdığını söyledi.

Güney Afrika’da Tarım İçin Geçici Akaryakıt Vergisi İndirimi Açıklandı
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Tarım İçin Geçici Akaryakıt Vergisi İndirimi Açıklandı

Güney Afrika’da tarım kuruluşları, Maliye Bakanı Enoch Godongwana’nın 2026 Orta Vadeli Bütçe Politikası Bildirisi kapsamında açıkladığı geçici akaryakıt vergisi indirimini, tarımsal yayım görevlilerine ek finansmanı ve altyapı yatırımlarını memnuniyetle karşıladı. 21 Ekim’de Parlamento’ya sunulan bütçe paketinde, artan üretim maliyetleri ve iklim riskleri karşısında etkili uygulama ile kamu harcamalarında hesap verebilirliğin belirleyici olacağı vurgulandı. Bütçe, Güney Afrika’nın 2026 ekonomik büyüme beklentisini küresel belirsizlik nedeniyle %1,6’dan %1,2’ye indiriyor. Orta Doğu’daki çatışmanın petrol arzı, enerji ve gıda fiyatları üzerindeki etkisinin yanı sıra El Niño’nun üretici maliyetleri ve çıktıları üzerindeki olası etkileri de görünümü zayıflatan unsurlar arasında gösterildi. 2026/27 tarımsal üretim sezonunda olası kuraklığın ürünleri, hayvancılığı ve otlakları tehdit edebileceği belirtildi. Tarım için en hızlı etkiler yaratması beklenen önlem akaryakıt vergisi indirimi oldu. Genel vergi 4 Kasım-1 Aralık 2026 arasında motorinde litre başına 3 R, benzinde 1,50 R azaltılacak. İndirim 1 Aralık’tan 5 Ocak 2027’ye kadar motorinde litre başına 1,50 R, benzinde 1 R seviyesinde sürdürülecek. Üretim sezonunun başlamasıyla traktörler, diğer makineler ve tarımsal ürün taşımacılığı için yakıt ihtiyacının arttığı dönemde alınan kararın, çiftlikten tüketiciye uzanan zincirde maliyet baskısını hafifletmesi bekleniyor. Agbiz CEO’su Theo Boshoff, Güney Afrika tarım ürünlerinin yaklaşık %80’inin karayoluyla taşındığını belirterek indirimin üreticiler, işleyiciler, dağıtıcılar ve perakendeciler üzerindeki baskıyı azaltabileceğini söyledi. Ancak TLU SA, desteğin geçici olduğuna ve yıllardır kötüleşen altyapı, verimsiz lojistik ile yükselen işletme maliyetlerini telafi edemeyeceğine dikkat çekti. Ticari çiftçilerin çoğunlukla fiyat alıcısı olduğunu belirten kuruluş, artan yakıt ve taşıma maliyetlerinin tamamının tüketicilere aktarılamadığını bildirdi. Hükümetin ihtiyat rezervi, El Niño gibi risklere yanıt vermek üzere 10 milyar R’ye çıkarıldı; ancak bu tutar yalnızca tarıma ayrılmış değil. Etkilenen çiftçilere sağlanacak desteğin risklerin nasıl değerlendirileceğine ve mevcut kaynakların nasıl tahsis edileceğine bağlı olacağı belirtildi. AgriSA altyapı rehabilitasyonu ile şap hastalığı aşısı alımlarını olumlu karşılarken, kuraklığın daha düşük verim, daha yüksek yem ve sulama maliyetleri ile hayvancılıkta otlak ve su azalmasına yol açabileceği uyarısı yapıldı.

Tarımı Yeniden Şekillendiren Riskler Güney Afrika’da Tartışıldı
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Tarımı Yeniden Şekillendiren Riskler Güney Afrika’da Tartışıldı

Stellenbosch Üniversitesi Stratejik Çalışmalar Bölümü'nden Prof. Abel Esterhuyse, Güney Afrika'nın Western Cape bölgesindeki Kleinmond yakınlarında düzenlenen Dünya Dohne Merinosu Konferansı'nda küresel tarımın karşı karşıya olduğu riskleri anlattı. Güney Afrikalı üreticilerin güvensizlik, yetersiz altyapı ve bozulan kamu hizmetleriyle çevrili koşullarda işletmelerini çalışır durumda tutmayı öğrendiğini belirten Esterhuyse, benzer baskıların başka ülkelerdeki çiftçileri de etkileyebileceğini söyledi. Esterhuyse, Prof. David Betz'e atfettiği “dünyanın Güney Afrikalaşması” kavramıyla, işleyen özel alanların bozulan kamu altyapısıyla yan yana var olduğu daha parçalı bir ekonomik ve toplumsal yapıya işaret etti. Sunumunda toplumsal parçalanmanın yanı sıra demografik değişim, jeopolitik istikrarsızlık, çevresel baskılar ve teknolojik dönüşümü tarımı yeniden şekillendiren diğer güçler olarak sıraladı. Bu koşulların üreticileri yalnızca işletmelerindeki sorunlarla değil, daha geniş ekonomik ve güvenlik gelişmeleriyle de karşı karşıya bırakabileceğini ifade etti. Demografik eğilimler kapsamında Avrupa Birliği (AB) ve Çin'i örnek gösteren Esterhuyse, AB'nin dünya nüfusundaki payının %5,5 olmasına karşın küresel sosyal refah harcamalarının %58'ini ve savunma harcamalarının %16'sını oluşturduğunu aktardı. AB'de ortanca yaşın 44,7 olduğunu ve 2100'de 49,6'ya çıkmasının beklendiğini belirterek, yaşlanan nüfus ile daha az sayıdaki genç çalışanın mevcut refah modelinin sürdürülebilirliği üzerinde baskı yaratabileceğini söyledi. Çin'de nüfusun yaşlanması, değişen tüketim tercihleri ve azalan genç iş gücü nedeniyle üretimi sürdürmek için yapay zekâ ve insan emeğinin yerine geçebilecek teknolojilere yönelimin arttığını dile getirdi. Afrika'nın bu yüzyılda küresel nüfus artışının büyük bölümünü oluşturacağını ve gelecekte dünya gıda talebini yönlendireceğini belirten Esterhuyse, kıtanın mevcut tarımsal üretiminin küresel toplamın yaklaşık %8 ila %10'u düzeyinde olduğunu söyledi. Hızlı kentleşmenin üretim ile büyüyen şehir pazarları arasındaki bağlantıyı güçlendirmeyi gerektireceğini, ancak nüfus artışının otomatik olarak daha yüksek satın alma gücü anlamına gelmediğini kaydetti. Güvenlik harcamalarının düşük olmasının da kıtanın üretim ve gıda tedarik potansiyelini kullanmasını zorlaştırabileceğini savundu. Jeopolitik gerilimlerin gıda ve gübre ticaretini aksatabileceğini, enerji arzı ve maliyetleri üzerinde baskı oluşturabileceğini belirten Esterhuyse, su, arazi ve diğer stratejik kaynaklar için rekabetin artacağı uyarısında bulundu. Deniz yollarının tehditlere daha açık hâle gelmesinin Hürmüz Boğazı ve Kızıldeniz gibi güzergâhların korunmasını zorlaştırdığını, bu nedenle Ümit Burnu çevresindeki deniz yolunun mal taşımacılığındaki stratejik öneminin arttığını söyledi. Bu risklerin ihracata ve ithal girdilere erişime de yansıyabileceğini ifade etti. İklim değişikliğini çiftçiler açısından tatlı su kıtlığı, gıda sistemlerinde bozulma ve çevresel baskı kaynaklı göçle ilişkilendiren Esterhuyse, biyolojik çeşitlilik kaybı ile ekosistem çöküşünün devletleri kırılganlaştırarak çatışmaları besleyebileceğini belirtti. Ona göre temel zorluk, iklimin daha değişken, suyun daha sınırlı ve ekosistemlerin daha fazla bozulduğu bir ortamda yeterli gıda üretmek olacak.

Güney Afrika’da Patates ve Domates Fiyatları Gerilerken Avokado Yükseldi
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Patates ve Domates Fiyatları Gerilerken Avokado Yükseldi

Güney Afrika’da taze ürün piyasasında sebze fiyatları bir haftada sert düşerken avokado fiyatı yükseldi. 20 Ekim 2026 tarihli GroundRules piyasa güncellemesinde Agricultural Market Trends (AMT) tarım ekonomisti Conce Moraba, patatesin ortalama fiyatının önceki hafta torba başına 82 randın üzerindeki seviyeden %23’ten fazla gerileyerek 10 kilogram başına 63,46 randa indiğini açıkladı. Domates fiyatı da yedi günde %40 düşerek kilogram başına ortalama 8,97 randa kaldı. Moraba, patatesteki düşüşte yüksek ürün girişleri, devreden stok, tüketici alım gücünün zayıflaması ve sıcaklığa bağlı kalite sorunlarının etkili olduğunu belirtti. Domates fiyatlarındaki gerileme ise haftalık arzın %18 artmasına rağmen gerçekleşti; domatesler bir yıl öncesine göre de %23 daha ucuzlandı. Düşük kaliteli ürünleri emen gayriresmî toptan alıcıların eksikliği, fazla ürünün piyasa fiyatları üzerindeki baskısını artıran yapısal unsurlardan biri olarak gösterildi. Soğan fiyatı 10 kilogram başına ortalama 139,38 randa gerilerken hafta sonu ürün girişleri, kıtlığın en ağır döneminin hafifliyor olabileceğine işaret etti. Tatlı biber, havuç ve yeşil fasulye fiyatları da düşüş kaydetti. Sarımsak ise kilogram başına 90,06 randla yüksek seviyesini korudu; gelecek ayki arzın fiyatları gevşetebileceği belirtildi. Meyve piyasasında avokado fiyatı %24 artarak kilogram başına 20,07 randa çıktı. Fuerte çeşidinin ortalaması 35 rand, Hass çeşidinin ortalaması 14 rand oldu. Arzın yıl sonuna doğru daha da daralmasının fiyatları desteklemeyi sürdürmesi bekleniyor. Güney Afrika’nın avokado ihracatı yıllık bazda yaklaşık %16 artarken Avrupa’daki arz fazlası üretici marjlarını sıkıştırdı. Namibya’nın ekim ayındaki ithalat kısıtlamaları da Güney Afrika havuç ve soğanı için %30 oransal kota uygulanmasına yol açtı.

Tayland Pirinci İçin Hindistan ve Pakistan Rekabeti Artıyor
Görsel kaynağı: Prachachat Turakij · Özgün haber
Veri haberi

Tayland Pirinci İçin Hindistan ve Pakistan Rekabeti Artıyor

Tayland Ticaret Bakanlığı ile Tayland Pirinç İhracatçıları Birliği, 2569 yılı pirinç pazarında rekabetin sertleştiğini değerlendirdi. Hindistan’daki yüksek üretim ve stok seviyeleri ile Pakistan pirincinin yıl sonuna doğru piyasaya çıkması, Tayland’ın ihracat görünümünü zorlaştıran başlıca unsurlar arasında gösterildi. Görüşme, Ticaret Bakanlığı yetkilisi Poonpong Naiyaphakorn ile ihracatçı birliklerinin 20 Ekim 2569’da yaptığı değerlendirme sonrasında gerçekleştirildi. Tayland’ın ocak-eylül dönemindeki pirinç ihracatı 4,99 milyon ton oldu ve geçen yılın aynı dönemine göre %19,26 azaldı. İhracat geliri de %16,84 düşüşle 2,962 milyar dolara geriledi. Irak’a yapılan sevkiyatlar, Orta Doğu’daki gerilim nedeniyle yılın başından bu yana büyük ölçüde azalırken, Türkiye üzerinden Irak’a sınırlı miktarda pirinç taşınmaya devam edildi. Ancak taşıma maliyetlerinin yükselmesi nedeniyle bu kanalın hacmi düşük kaldı. Filipinler ve Malezya’nın Tayland’dan pirinç alımlarını artırması, Irak pazarındaki kaybı kısmen dengeledi. Bu ülkeler, El Niño’nun etkilerine karşı riskleri yönetmek ve gıda güvenliğini güçlendirmek amacıyla ithalatı artırdı. Tayland Ticaret Bakanlığına bağlı Dış Ticaret Dairesi, özel sektörle birlikte Filipinler’de pirinç ithalatından sorumlu kurumlarla görüşerek mevcut izinler kapsamındaki ihracat süresinin uzatılmasını ve Tayland’dan alım yapılmasını gündeme getirmeyi planlıyor. Görüşmelerin, Tayland’ın yeni sezon pirincinin piyasaya çıktığı döneme denk gelmesi bekleniyor. Dış Ticaret Dairesi ayrıca 2570’nin başında Japonya ve Güney Afrika’daki önemli ithalatçılarla temas kurmayı planlıyor. Tayland, bu görüşmelerde pirincin kalitesini ve sözleşmeye uygun, zamanında teslimat kapasitesini öne çıkararak pazarlardaki güveni korumayı amaçlıyor. Bunun yanında uluslararası bir pirinç konferansı düzenlenmesi, devletler arası pirinç ticaretinin geliştirilmesi ve Taylandlı ihracatçıların yabancı alıcılarla fuarlar aracılığıyla buluşturulması planlanıyor. Beyaz pirinçte %5 kalite sınıfının ortalama ihracat fiyatı Eylül 2569’da ton başına 482 dolara çıktı. Bu fiyat, Eylül 2568’deki 374 dolara göre %28,88 daha yüksek oldu. Tayland Pirinç İhracatçıları Birliği Onursal Başkanı Chukiat Opaswong ise Tayland pirincinin rakip üretici ülkelere göre yüksek fiyatlı olmasını, çiftçilerin yüksek üretim maliyetlerine ve rai başına daha düşük verime bağladı. Opaswong, hükümetin yeni çeşitlerin geliştirilmesi ve yetiştirme yöntemlerinin değiştirilmesi gibi adımlarla üretim aşamasından itibaren müdahale etmesini istedi. Poonpong, 2570’te de 2569’a benzer zorlukların yaşanabileceğini belirterek ihracat hedefinin ön değerlendirmede 7 milyon ton olarak korunabileceğini söyledi. Ancak nihai tahmin, El Niño’nun etkileri ile Orta Doğu’daki çatışmaların yeniden değerlendirilmesinin ardından belirlenecek. İhracatçılar ayrıca limanlardaki yük taşıma işçisi eksikliğini gündeme getirdi; Ticaret Bakanlığı bu sorunun çözümü için Çalışma Bakanlığı ile koordinasyon başlattı.

Güney Afrika ve Namibya Hayvan Ticareti Protokollerini Şap Salgını Sonrası Yeniden Değerlendiriyor
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika ve Namibya Hayvan Ticareti Protokollerini Şap Salgını Sonrası Yeniden Değerlendiriyor

Namibya’nın Karas Bölgesi’nde 23 Eylül 2026’da şap hastalığı salgınının doğrulanmasının ardından, Güney Afrika ve Namibya’daki hayvancılık kuruluşları iki ülke arasındaki hayvan hareketlerine ilişkin ticaret protokolleri ile hayvan sağlığı önlemlerini değerlendirdi. Görüşmelere Namibya’dan NAU, LPO ve LLPBN; Güney Afrika’dan ise RMIS, RPO ve AgriSA katıldı. Red Meat Industry Services (RMIS), koyun ve sığırlara ilişkin şap hastalığı risklerinin farklı olduğuna ve bu nedenle türlere özgü protokoller hazırlanması gerektiğine dair geniş destek oluştuğunu açıkladı. RMIS Üst Yöneticisi Dewald Olivier, Güney Afrika ve Namibya hayvancılık sektörlerinin birbirine yakından bağlı olduğunu, ancak nihai protokollerin ilgili veteriner makamlarınca belirlenmesi gerektiğini söyledi. İki ülke arasındaki uzun süreli koyun ticaretinin sürdürülmesine, uygun güvencelerin sağlanması koşuluyla destek verildi. Namibya koyunlarının %80-90’ının Güney Afrika pazarına gittiği belirtilirken, ithal hayvanların şap hastalığı riski taşımaması ve kesimhane kapasitesinin yerel pazarda arz fazlası oluşturmayacak şekilde yönetilmesi gerektiği vurgulandı. Olası bir anlaşmanın karşılıklılık temelinde olması ve Güney Afrika genetik materyalinin Namibya’ya hareketine izin vermesi de istendi. Sığır ticaretinde ise mevcut şap hastalığı durumu nedeniyle daha hassas bir yaklaşım benimsendi. Namibya sığırlarının Güney Afrika sığırlarıyla aynı şekilde işlenmesi ve aşılanması gerektiği belirtildi. Kaynakta, hayvanların Karas Bölgesi’ndeki kırmızı alanın güneyine taşınarak aşılanması ve Güney Afrika’ya ihracattan önce bir besi işletmesinde en az iki hafta izlenmesinin gerekebileceği aktarıldı; bu uygulamanın kesinleştiği belirtilmedi.

Güney Afrika Tarımı Büyümeyi Çiftçilerin Dayanıklılığına Bırakamaz
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika Tarımı Büyümeyi Çiftçilerin Dayanıklılığına Bırakamaz

Güney Afrika’da tarım sektörünün büyümesini, çiftçilerin hükümet kaynaklı altyapı ve hizmet eksikliklerini telafi etmesine dayandırmanın sürdürülebilir olmadığı belirtildi. Uyarı, AgriSA’nın Gauteng’deki yıllık kongresinde gazeteci Qaanitah Hunter’ın yönettiği panelde ekonomist Wandile Sihlobo ile gazeteci Lourensa Eckard tarafından dile getirildi. Panelde devlet, örgütlü tarım ve özel sektör arasındaki sorumluluk paylaşımı ile hesap verebilirlik ele alındı. Sihlobo, Güney Afrika’nın tarımsal üretiminin 1994’ten bu yana verimlilik artışları, teknolojik ilerlemeler ve ihracatın genişlemesiyle iki katından fazla arttığını söyledi. Tarım ihracatının yaklaşık 2 milyar ABD dolarından 2000’de 15,1 milyar ABD dolarına 2025’te yükseldiğini belirten Sihlobo, bu gelişmede hükümetin ticaret anlaşmalarını kolaylaştırması, tarım teknolojilerini kaydetmesi ve pazar erişimini korumasının da rol oynadığını kaydetti. Bu nedenle tartışmanın, hükümetin sektörde bulunup bulunmamasından çok sorumluluklarını ne kadar etkili yerine getirdiği üzerine kurulması gerektiğini savundu. Eckard ise çiftçilerin dayanıklılığının sınırsız ek maliyet ve sorumluluğu üstlenebilme kapasitesi olarak görülmemesi gerektiğini belirtti. Uzak bölgelerdeki üreticilerin kendilerini yalıtılmış ve yeterince temsil edilmemiş hissedebildiğini söyleyen Eckard, yolların ve limanların işlevsiz olduğu koşullarda arazi devri ile mali desteğin yeni üreticilerin pazara erişimini güvence altına alamayacağını ifade etti. Bu sorunların, özel çözümler kuracak mali gücü bulunmayan çiftçileri daha fazla etkilediği belirtildi. Sihlobo, kamu-özel ortaklıklarının yararlı olabileceğini ancak özel kuruluşların hükümet işlevlerini üstlenmesinde net sınırlar ve hesap verebilirlik güvenceleri gerektiğini söyledi. Eckard, kamu kaynaklarının üretim ve istihdamı artıran faaliyetlere yönlendirilmesini, destek programlarının sonuçlarının ölçülmesini ve üretken çiftçiliği teşvik edecek araçların değerlendirilmesini önerdi. Sihlobo da üretimi büyütmek için uygun maliyetli finansman, arazi, teknik beceriler ve modern teknolojinin birlikte gerektiğini; finansmanın tek başına ticari açıdan sürdürülebilir çiftlikler oluşturmayacağını vurguladı.

İtalya, 2026 Gastronomi Destinasyonları Seçiminde İlk Sırada
Görsel kaynağı: Oslobođenje · Özgün haber
Veri haberi

İtalya, 2026 Gastronomi Destinasyonları Seçiminde İlk Sırada

Condé Nast Traveller okuyucularının 2026 yılı için yaptığı gastronomi destinasyonları değerlendirmesinde İtalya ilk sırayı aldı. İtalya yüzde 96,92 puanla listenin başında yer alırken Yunanistan %96,72 ile ikinci, Portekiz ise %96,57 ile üçüncü oldu. Avrupa ülkeleri böylece sıralamanın ilk üç basamağını oluşturdu. Yıllık okuyucu seçimi için oylama 1 Nisan-30 Haziran arasında yapıldı. Binlerce yolcu, beğendikleri destinasyonlara birden beşe kadar puan verdi ve ortalama puanlar yüzdelik değerlere dönüştürüldü. Sıralama profesyonel aşçılar veya gastronomi uzmanlarının değerlendirmelerine değil, bu ülkeleri ziyaret eden insanların deneyimlerine dayanıyor. Seçimde yerel yemekler, geleneksel spesiyaliteler ve özgün restoranlar öne çıkarıldı. İtalya’nın öne çıkan gastronomik unsurları arasında Napoli pizzası, Sicilya kanolisi ve Milano risottosu sayıldı; Emilia-Romagna bölgesi ise parmesan, prşut, balzamik sirke ve ragù sosuyla ayrıca vurgulandı. Yunanistan’ın mutfağı taze deniz ürünleri, geleneksel tavernalar ve bölgesel spesiyalitelerle tanımlanırken Portekiz’in Atlantik kıyısındaki deniz ürünleri, pastel de nata tatlısı ve geleneksel tascas adı verilen lokantaları öne çıkarıldı. Türkiye, yüzde 95,65 puanla listenin beşinci sırasında gösterildi. İstanbul’daki Mısır Çarşısı kuru meyveleri, lokumu ve çeşitli baharatlarıyla; Gaziantep ise baklava ve kuruyemişli tatlılarıyla anıldı. Ancak kaynakta aktarılan sıralamada Endonezya yüzde 95,87 puanla Türkiye’den daha yüksek puan almasına rağmen Türkiye’nin bir sıra altında yer alıyor. Kaynak, bu sıra farkının nedenini açıklamıyor.

Güney Afrika’da Olası Dizel Zammı Çiftçileri Endişelendiriyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber

Güney Afrika’da Olası Dizel Zammı Çiftçileri Endişelendiriyor

Güney Afrika’da çiftçiler ve tarım ürünlerini taşıyan işletmeler, kasım ayında yeni bir dizel fiyat artışı ihtimaliyle karşı karşıya. Merkezi Enerji Fonu’nun 2-14 Ekim 2026 dönemine ilişkin verileri, 500 ppm dizelde litre başına 1,37 rand, 50 ppm dizelde ise 1,46 rand eksik tahsilat bulunduğunu gösteriyor. Bu ortalamalar korunursa bir sonraki fiyat ayarlamasında, 4 Kasım’da, artış yaşanabileceği öngörülüyor. Ancak ekim ortası verileri açıklanmış fiyat değil, yalnızca olası artışın göstergesi niteliğinde; nihai ayarlama kalan inceleme dönemindeki hareketlere ve harç değişikliklerine bağlı olacak. Olası artış, son bir yıldaki sert fiyat yükselişinin ardından gündeme geldi. İç kesim toptan 500 ppm dizel fiyatı Ekim 2025’te litre başına 19,34 randdan Ekim 2026’da 31,95 randa çıktı. Farmer’s Weekly’nin aktardığı örnekte, 1.000 hektarlık bir mısır işletmesinin aynı yakıt tahsisi için dizel faturası yaklaşık 1,45 milyon randdan 2,4 milyon randa yükseldi. Bu, tohum, gübre, işçilik ve bitki koruma maliyetlerindeki değişiklikler hesaba katılmadan 945.855 randlık veya %65,2’lik ek yük anlamına geliyor. Karşılaştırma, hektar başına 75 litre dizel tüketimi ve hektar başına 5 ton verim varsayımıyla hazırlanıyor. İşletme alanı, yakıt tüketimi ve üretim miktarı sabit tutulduğu için hesaplama yalnızca fiyat artışının etkisini gösteriyor. Bu varsayımlarda dizelin ton başına maliyeti 290 randdan 479 randa çıkıyor. Önceki marjı koruyabilmek için ton başına 189 randlık farkın daha iyi net satış fiyatı, başka alanlarda tasarruf veya daha yüksek verimle karşılanması gerekiyor. Yakıt maliyetindeki baskı, çiftliğin kendi tüketimiyle sınırlı kalmıyor. Road Freight Association Üst Yöneticisi Gavin Kelly, yakıtın taşımacılık işletme maliyetlerinin operasyona bağlı olarak %35 ila %55’ini oluşturduğunu ve karayolu taşımacılığının Güney Afrika’daki kara taşımacılığı yüklerinin %80’inden fazlasını taşıdığını belirtti. Buna göre artış; girdilerin çiftliğe ulaştırılması, ürünlerin alıcılara taşınması ve nakliye hizmeti fiyatlarının yeniden düzenlenmesi üzerinden tedarik zincirine yansıyabilir. Kaynakta verilen örneğe göre yakıtın toplam işletme maliyetlerinin %40’ını oluşturduğu bir operasyonda, dizel fiyatının %10 artması diğer giderler sabitken toplam işletme maliyetini yaklaşık %4 yükseltir. Ton başına 20 randlık ek taşıma bedeli ise 5.000 tonluk hasatta 100.000 randlık ek maliyet oluşturur; bu hesap bir nakliye zammı tahmini değil, olası maliyet maruziyetini gösteren örnektir. Gerçek yük, mesafe, taşıma kapasitesi, bekleme süresi, sözleşme koşulları ve maliyetin hangi tarafça üstlenildiğine göre değişebilir.

Güney Afrika’da 1.501 Şap Hastalığı Mihrakı Varlığını Sürdürüyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber

Güney Afrika’da 1.501 Şap Hastalığı Mihrakı Varlığını Sürdürüyor

Güney Afrika’da şap hastalığı salgınlarının önemli bölümü resmen açık kalmayı sürdürüyor. Tarım Bakanlığı’nın 30 Eylül 2026 tarihli raporuna göre ülkede kayda geçen 2.871 salgının 1.370’i Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü’ne (WOAH) çözülmüş ve kapatılmış olarak bildirildi; 1.501 salgının statüsü ise açık kaldı. SAT1 ve SAT2 virüs suşlarıyla bağlantılı salgınlar, özellikle ülkenin kuzey ve doğu kesimlerindeki hayvancılık üretimini etkiliyor. Bakanlık, açık bir salgın kaydının her durumda virüsün işletmede hâlen dolaşımda olduğu anlamına gelmediğine dikkat çekti. Bazı işletmelerde aktif enfeksiyon sona ermiş olsa da resmi kapatma işlemleri tamamlanana kadar karantina uygulanabiliyor. Rapor, bu nedenle açık salgın sayısının doğrudan devam eden bulaşmanın göstergesi olarak yorumlanmaması gerektiğini ortaya koyuyor. Doğu Cape, 421 açık salgınla en fazla vakanın bulunduğu il oldu; bölgede yalnızca 12 salgın resmen kapatıldı. Bakanlığa göre ildeki tüm ilçelerde salgın bildirildi ve burada SAT1 virüsü tespit edildi. KwaZulu-Natal ise 346 açık salgın ve 30 kapatılmış salgınla ikinci sırada yer aldı. Bu iki ildeki toplam 767 açık salgın, ülke genelindeki açık kayıtların yaklaşık %51’ini oluşturdu. Rapor, hastalığın eyaletler arasındaki yayılımını da son birkaç yıldaki olaylar üzerinden izliyor. KwaZulu-Natal’da Mayıs 2021’de başlayan SAT2 salgınıyla bağlantılı vakaların bir bölümü, birbirine yakın beş av rezervinde bulunuyor. Bakanlık, bu rezervlerdeki mandaların şap virüsünü taşıyabilmesinin salgınların tamamen kapatılmasını zorlaştırdığını belirtti. Ayrıca 2024’te Doğu Cape’in East London bölgesinde görülen bir salgın, KwaZulu-Natal’daki 2021 olaylarıyla ilişkilendirildi. Yetkililer, 2024 Şap Hastalığı Acil Durum Planı’nda yapılan ve 7 Temmuz 2026’da Resmi Gazete’de yayımlanan değişikliklerin kapatma sayısının yükselmesine katkı sağladığını bildirdi. Yeni seçenekler arasında kontrollü kesim, aşılama ve belirli koşullarda hayvanların işletmede tutulması bulunuyor. Süt ve damızlık işletmeleri ile ortak daldırma tankı kümelerinde, resmi olarak belirlenen başlangıç gününden sonra en az 42 gün boyunca klinik belirti görülmemesi hâlinde karantina kaldırılabiliyor. Kontrollü kesimde ise kesimden önce en az 14 gün belirgin virüs dolaşımı görülmemesi, onaylı işlemler ve enfeksiyon riski taşıyan materyalin güvenli biçimde işlenmesi veya bertaraf edilmesi şartları aranıyor. Bu yöntemle elde edilen et iç piyasada satılabilirken ihracat, ithalatçı ülkenin özel onayına bağlı kalıyor.

Güney Afrika’da Dayanıklı Yerel Gıda Tedarik Zincirleri İçin Destek Çağrısı
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber

Güney Afrika’da Dayanıklı Yerel Gıda Tedarik Zincirleri İçin Destek Çağrısı

Güney Afrika’da Dünya Gıda Günü kapsamında, gıda güvensizliğini azaltmak ve dayanıklı yerel gıda tedarik zincirleri kurmak için çiftçilere daha güçlü destek verilmesi çağrısı yapıldı. Gautengli çiftçi Nompumelelo Dhlamini, sürdürülebilir gıda arzı için çiftçilerin çiftlik düzeyinde gerekli kaynaklarla donatılması ve desteklenmesi gerektiğini söyledi. Güvenilir üretim için farklı paydaşların tarım sektörünü korumak ve geliştirmek üzere birlikte çalışması gerektiği belirtildi. Dhlamini, yüksek yakıt ve üretim maliyetlerinin çiftçilerin verimli çalışmasını zorlaştırdığını, yetersiz altyapının ise taze ürünleri perakendecilere ve diğer pazarlara ulaştıran üreticilerde kayıplara yol açabildiğini belirtti. Çiftçilere yönelik politika ve destek programlarıyla sahadaki deneyimler arasında boşluk bulunduğunu söyleyen Dhlamini, eğitim, mentorluk ve sürekli kurumsal desteğin önemine dikkat çekti. Politikaların hazırlanması ve uygulanmasında çiftçilerin görüşlerinin alınmasını öngören tabandan yukarı yaklaşımı savundu. Dhlamini, sürdürülebilir tarıma geçiş için yalnızca politika ve vaatlerin değil, elektrik, yol bakımı ve iletişim altyapısı gibi pratik, erişilebilir ve uzun vadeli desteğin de gerekli olduğunu ifade etti. İletişim eksikliğinin çiftliklerin pazarlara ulaşmasını ve işletilmesini zorlaştırdığını söyledi. Free State’ten mısır çiftçisi Reggie Nkambule de çevre dostu ve maliyet etkin üretime geçişin ancak altyapının iyileştirilmesiyle mümkün olacağını belirtti. Greenpop’tan Ashraf Sirkoth, geleneksel yerel ırkların, yerli hayvan ırklarının ve yabani gıda türlerinin kaybının tarımın dayandığı genetik tabanı daralttığını söyledi. Güvenli arazi kullanım hakkının geleneksel tarımın sürmesi için temel olduğunu belirten Sirkoth, resmi mülkiyet, geleneksel haklar veya uzun vadeli kiralamaların önemine işaret etti. Stellenbosch Business School’dan Prof. Jako Volschenk ise standart dışı küçük, biçimsiz veya rüzgâr hasarlı ürünlerin çorba ve meyve suyu üreten küçük agro-işleme işletmelerine yönlendirilerek gıda israfını azaltmada kullanılabileceğini söyledi.

Güney Afrika’da Şap Aşısı Tesisi İçin Finansman Açığı İnşaatı Geciktiriyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Şap Aşısı Tesisi İçin Finansman Açığı İnşaatı Geciktiriyor

Güney Afrika Tarımsal Araştırma Konseyi’nin (ARC) önerdiği şap hastalığı aşısı üretim tesisinde inşaat henüz başlamadı. ARC, proje için ayrılmış 453,8 milyon Güney Afrika randının yeterli olmadığını ve çalışmalara başlanabilmesi için toplam finansmanın güvence altına alınması gerektiğini açıkladı. Tesisin güncel tahmini maliyeti yaklaşık 1,6 milyar rand olurken, mevcut kaynakla yaklaşık 1,15 milyar randlık finansman açığı bulunuyor. Güney Afrika Ulusal Hazinesi’nden tesis için yaklaşık 535,5 milyon rand alan ARC, 31 Mart 2026 itibarıyla 81,7 milyon rand harcandığını bildirdi. Kurum, bu harcamanın 15 yılı aşkın dönemde aşı geliştirme, teknik planlama, uzman hizmetleri ve mevzuata uyum için yapıldığını belirtti. Harcamalar ayrıca aşı etkinliği ve güvenliği testleri, üretim sürecinin yeniden tasarımı, eğitim, mühendislik ve mimarlık hizmetleri ile arazi ve altyapı çalışmalarını kapsadı. ARC, gecikmenin hazırlık çalışmalarının bulunmamasından ziyade yetersiz ve kesintili finansmandan kaynaklandığını savundu. Kuruma göre ilk tahsis 2011/12 mali yılında yapıldı, sonraki büyük tahsis ise 2019-2022 Orta Vadeli Harcama Çerçevesi döneminde geldi. Bu finansman aralığının inşaatı geciktirerek maliyetleri artırdığı, revize tasarım gereklilikleri, inşaat ve ekipman maliyetlerindeki yükseliş ile kur dalgalanmalarının da toplam maliyeti etkilediği belirtildi. ARC, tesisin entegre ve mevzuata uygun bir aşı üretim tesisi olarak çalışması gerektiği için aşamalı inşa edilemeyeceğini bildirdi. Kurum, hizmet sağlayıcıları ancak projenin tamamı için finansman kesinleştiğinde görevlendirebileceğini açıkladı. İnşaatın başlama, tesisin tamamlanma veya yerli üretilen aşıların çiftçilere ulaşma tarihleri verilmezken, ARC gecikmenin mevcut 1,6 milyar randlık tahmini maliyeti daha da yükseltebileceği uyarısında bulundu.

Küresel Wagyu Sektöründe Büyüme İçin İş Birliği ve İzlenebilirlik Vurgusu
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Küresel Wagyu Sektöründe Büyüme İçin İş Birliği ve İzlenebilirlik Vurgusu

Küresel Wagyu sektörünün büyüme potansiyelini değerlendiren uluslararası dernek temsilcileri, yüksek fiyatlı sığır eti markasının bütünlüğünün korunması, pazar erişiminin geliştirilmesi ve istikrarlı ticari arzın sağlanmasının kritik olduğunu belirtti. Açıklamalar, Güney Afrika’nın Western Cape bölgesindeki Somerset West’te 13 Ekim’de düzenlenen Dünya Wagyu Konferansı’nda yapıldı. Wagyu South Africa’nın ev sahipliği yaptığı konferans “Tek Irk. Tek Vizyon” temasıyla gerçekleştirildi. Dünya Wagyu Konseyi Başkanı Richard Saunders, kuruluşun 2015’teki beş kurucu üyeden 14 üyeye ulaştığını söyledi. Saunders, küresel genetik ve sığır eti pazarlarında rekabet eden ulusal dernekler arasında bilgi ve uzmanlık paylaşımının önemine dikkat çekti. Bu iş birliğinin genetik gelişimi hızlandırabileceği, Wagyu markasını koruyabileceği ve sektörün küresel sığır eti pazarındaki payını artırmasına katkı sağlayabileceği ifade edildi. Konferansta izlenebilirlik ve sertifikasyon, Wagyu etinin özgünlüğünü ve yüksek fiyatlı niteliğini korumanın temel araçları arasında gösterildi. Amerikan Wagyu Birliği İcra Direktörü Jerry Cassady, yüksek fiyatların, ırkın itibarından yararlanarak gerekli standartları karşılamayan ürünleri pazarlamak isteyenler için fırsat oluşturduğunu söyledi. ABD’de bu riski azaltmak amacıyla sıkı mermerleşme koşulları içeren markalı sığır eti programları geliştirildi. Britanya’daki British Wagyu Assured programında DNA ile baba doğrulaması, çiftlikteki kimliklendirmeden kesime kadar izlenebilirlik ve bağımsız denetimler birlikte uygulanıyor. Sistemin perakendeciler ile tüketicilerde güven oluşturduğu ve Waitrose ile Aldi gibi büyük süpermarket zincirleriyle ilişkileri desteklediği aktarıldı. Güney Afrika da 2018’de başlatılan Sertifikalı Wagyu Eti programıyla ürün özgünlüğü ve kalitesine yönelik güvence sağlamayı amaçlıyor. Ülkenin kayıtlarında 7 binden fazla tam kan ve safkan hayvan ile yaklaşık 28.500 sertifikalı program hayvanı bulunuyor. Ulusal sektörlerin arz ve pazar erişimi koşullarının farklı olduğu da konferansta ortaya kondu. Uruguay, ırk özgünlüğü ve karkas kalitesini kapsayan bir Wagyu sertifikasyonu geliştirmeye çalışırken yıllık yaklaşık 2.000 tam kan ve safkan ile 30.000 F1 buzağı üretiyor. Almanya’da küçük üreticilerin dağınık yapısı büyük perakendecilerle sözleşme kurmayı zorlaştırıyor; merkezi bir yemlik veya pazarlama tesisinin üretimi birleştirerek daha düzenli arz sağlayabileceği belirtiliyor. İsviçre’de artan iç talebin önemli bölümü ithalatla karşılanırken, yüksek ihracat maliyetleri üreticileri iç pazara bağlıyor. Britanya’da ise perakendecilik ortaklıkları, finansman ve geri alım düzenlemeleri daha istikrarlı tedarik zincirlerinin kurulmasına yardımcı oluyor.

Kyoto’da Kullanılmış Kahve Telvesinden Mantar Üretimi
Görsel kaynağı: Mainichi Shimbun · Özgün haber
Veri haberi

Kyoto’da Kullanılmış Kahve Telvesinden Mantar Üretimi

Japonya’nın Kyoto kentinde çiftçi Hiroki Kurahashi, otel ve restoranlardan toplanan kullanılmış kahve telvesini talaş ve diğer malzemelerle karıştırarak mantar yetiştirme ortamına dönüştürüyor. Fushimi semtindeki RE:ARTH işletmesinin başındaki Kurahashi, bu ortamda önce shiitake mantarı, ardından ana ürünü haline gelen istiridye mantarı yetiştirdi. Üretim sonrasında kalan ortamı yakındaki çiftçilere ücretsiz vererek mantar üretimiyle sebze yetiştiriciliği arasında bir döngü oluşturuyor. Kahve telvesi besin maddeleri içeriyor ve gübre olarak kullanılabiliyor ancak sert hücre duvarları, bitkilerin bu besinlere doğrudan erişmesini zorlaştırıyor. Telveyi gübreye dönüştürmek de zaman ve emek gerektiriyor. Mantarlar ise organik maddeleri parçalayabildiği için telveyi yetiştirme ortamında değerlendirebiliyor. Mantar yetiştiriciliği tamamlandıktan sonra geride kalan ortam, sebze üretiminde gübre olarak kullanılabiliyor. Kaynakta, dünya genelinde yılda 10 milyon metrik tondan fazla kahve çekirdeği tüketildiği, Japonya’daki tüketimin ise yaklaşık 400 bin metrik tona ulaştığı ve buna yakın miktarda telvenin atıldığı belirtiliyor. Kurahashi’nin bu yönteme yönelmesinde, 2009’da Güney Afrika’da öğrenciyken tanık olduğu çevre tahribatı ve daha sonra etkilendiği sıfır emisyon yaklaşımı rol oynadı. Bu yaklaşım, atık ve yan ürünlerin ekonomide yeniden değerlendirilmesini savunuyor. Kurahashi, Belçikalı çevre aktivisti Gunter Pauli’nin çalışmalarını izledikten sonra Zimbabwe’de sosyal girişimci Chido Govera’yı ziyaret etti ve 2014’te yetimler ile kadınlara yönelik bir programa katıldı. Govera’nın kahve telvesi ve benzeri malzemelerle mantar yetiştirme çalışmaları, yöntemin sosyal ve ekonomik boyutunu görmesini sağladı. Kurahashi, Zimbabwe’de öğrendiği yöntemi Japonya’da ilk uyguladığında iklim farkı nedeniyle mantar yetiştiremedi; hazırladığı ortam mavi küfle kaplandı. Bunun üzerine 2016’da Kyoto vilayetindeki Nantan’da mantar yetiştiriciliği öğrenmeye başladı ve Japonya’daki sterilizasyon, misel aşılama ve ortamı kapatma uygulamalarında deneyim kazandı. Yaklaşık bir buçuk yıl sonra RE:ARTH’ı kurdu. Fushimi’de 2019’da kahve telvesi içeren ortamda shiitake yetiştirmeyi başardı, ardından istiridye mantarına geçti. Toptancıların yıl boyunca ürün talebini karşılamak için 2020’de sera kuruldu ve ürünler 2022’de satışa sunuldu. Kyoto’nun uzun yıllardır kahve alımlarında Japonya’nın il başkentleri ve hükûmetçe belirlenmiş büyük şehirleri arasında ilk sırada yer alması, Kurahashi’ye göre geri dönüşüm fikrinin kentten başlatılmasını anlamlı kılıyor. Bununla birlikte sera üretiminde uygun sıcaklığı korumak için klimaların sürekli çalışması gerekiyor. Kurahashi, gelecekte sera çatısına güneş panelleri yerleştirerek işletmenin kendi elektriğini üretmesini hedefliyor.

Portekiz, Svalbard Tohum Deposu'na 334 Yeni Örnek Gönderdi
Görsel kaynağı: La Razón · Özgün haber
Veri haberi

Portekiz, Svalbard Tohum Deposu'na 334 Yeni Örnek Gönderdi

Portekiz, Norveç’teki Svalbard Tohum Deposu’na 334 yeni tohum örneği gönderdi. 13 Ekim’de gerçekleştirilen sevkiyatla ülkenin tesiste saklanan tarımsal örneklerinin toplamı 1.861’e yükseldi. Yeni örneklerin 303’ü fasulye, 18’i börülce ve 13’ü mısır tohumlarından oluşuyor. Bu, Portekiz’in depoya yaptığı beşinci katkı olurken ülke tarımsal çeşitlerinin bir bölümünü burada saklamaya 2018’de başladı. Svalbard’daki tesis, farklı ülkelerden gelen tohumların yedek kopyalarını acil durumlar için koruyor. Orijinal koleksiyonların savaş, doğal afet veya kaza nedeniyle yok olması halinde bu çeşitlerin yeniden kullanılabilmesi amaçlanıyor. Svalbard takımadalarında, Kuzey Kutbu’na yaklaşık 1.300 kilometre uzaklıkta bulunan depo, bölgenin düşük sıcaklıklarından yararlanıyor. Tesiste haziran ayında 1,4 milyondan fazla tohum örneği bulunuyordu. Portekiz’in sevkiyatı, farklı ülkelerdeki 20’den fazla tohum bankasının katkı sunduğu dönemde gerçekleşti. Ukrayna, Lübnan ve Güney Afrika’nın da aralarında bulunduğu bu kuruluşlar tarımsal koleksiyonlarını korumak için örnek gönderdi. İspanya da eylülde binden fazla tarımsal çeşidini depoya ilettiğini açıkladı; bu çeşitler arasında tahıllar, baklagiller ve sebzeler yer aldı.

Güney Afrika’da Şap Hastalığı İçin Süresiz Salgın Uyarısı
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber

Güney Afrika’da Şap Hastalığı İçin Süresiz Salgın Uyarısı

Güney Afrika’da süt üreticileri, mevcut yaklaşımın sürmesi halinde şap hastalığının (FMD) kontrol altına alınamayabileceği ve ülkenin hastalıkla süresiz yaşamak zorunda kalabileceği uyarısında bulundu. Uyarı, Royal Show’da cuma günü düzenlenen ve süt işletmelerinde sürü sağlığı ile ekonominin ele alındığı Farmer’s Weekly panelinde yapıldı. FMD Response SA sözcüsü ve süt üreticisi Andrew Morphew, hastalığın yok edilmesi için gerekli adımların henüz atılmadığını söyledi. Morphew, süt üreticilerinin hastalığın endemik hale gelmesi ihtimaline karşı düzenli aşılama ve sıkı biyogüvenlik uygulamalarına hazırlanması gerektiğini belirtti. Ona göre Güney Afrika’da hastalığın ne kadar yayıldığını gösteren güvenilir bir tablo bulunmuyor. Geniş kapsamlı gözetim yapılmaması ve aşının klinik belirtileri baskılaması, enfekte hayvanların belirti göstermeden virüsü yayabilmesi riskini artırıyor. Morphew, Tarım Bakanlığının hastalık gözetiminden sorumlu olduğunu ancak FMD testi yapmaya yetkili yalnızca bir laboratuvar bulunduğunu aktardı. Test kapasitesinin artırılmasını ve ulusal bir gözetim planı yayımlanmasını isteyen Morphew, aşılama başarısının uygulanan doz sayısıyla değil, herhangi bir anda bağışık olan hayvanların oranıyla ölçülmesi gerektiğini söyledi. Bulaşmayı önlemek için uluslararası ölçütün popülasyonun %80’inde bağışıklık olduğunu belirtti. Aşı kaynaklı bağışıklığın yaklaşık altı ay sürdüğünü kaydeden Morphew, daha önce aşılanan hayvanların yeniden duyarlı hale gelmesiyle kampanyaların kazanımlarını kaybedebileceği uyarısında bulundu. Süt üreticisi Tom Turner ise aşılı sürüsünde komşu sığırlardan yayılan hastalık nedeniyle salgın yaşadığını, 100 ineğin etkilendiğini ve işletmesinin yaklaşık 960.000 rand kaybettiğini anlattı. Turner, aşı yapılmasaydı maliyetin yaklaşık 12 milyon randa ulaşabileceğini söyledi.

Güney Afrika, Namibya ve Botsvana’da Şapla Mücadele İçin Bölgesel İş Birliği Çağrısı
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika, Namibya ve Botsvana’da Şapla Mücadele İçin Bölgesel İş Birliği Çağrısı

Güney Afrika Tarım Bakanı Willie Aucamp, Güney Afrika, Namibya ve Botsvana arasındaki sürekli iletişim ve iş birliğinin bölgedeki şap hastalığıyla mücadele için kritik olduğunu söyledi. Aucamp, bu değerlendirmeyi hafta başında Özgür Devlet eyaletindeki Bothaville’de düzenlenen halk toplantısında yaptı. Bakan, Güney Afrika’nın Namibya ve Botsvana’daki muhataplarıyla sürekli iletişimde kaldığını belirtti. Aucamp, hastalıkla tek başına mücadele etmenin sonuç vermeyeceğini ifade ederek Güney Afrika’nın bu yıl şu ana kadar Namibya, Esvatini ve Lesotho’ya 50.000 aşı sağladığını açıkladı. Güney Afrika’nın şap hastalığıyla mücadelesindeki ilerlemeyi büyük ölçüde özel sektörün aşı üretimi ve dağıtımına katılımına bağlayan Aucamp, Tarımsal Araştırma Konseyinin ayda 20.000 aşı ürettiğini söyledi. Bakan, 15,2 milyon başlık ulusal sığır sürüsünün etkili biçimde aşılanması için milyonlarca aşı gerektiğini belirtti. Tarımsal Araştırma Konseyinin aşı üretimine ilişkin fikrî mülkiyetini özel sektöre açtığını aktaran Aucamp, bu yolla elde edilecek telif gelirlerinin özellikle aşı üretimine ayrılacağını kaydetti. Aucamp ayrıca Botsvana ve Namibya’dan kırmızı et ithalatına ilişkin kısıtlamalara değindi. İki ülkenin ihracata yönelik sınırları kapatılmış ve sığır hareketleri askıya alınmıştı. İthalatın yeniden başlamasının biyogüvenlik protokolleri konusunda anlaşmaya bağlı olduğunu belirten Aucamp, Güney Afrika’nın Botsvana’ya ilgili protokolleri sunduğunu ve resmî yanıt beklediğini söyledi. Botsvana’daki şaptan ari bölgelerin bölümlendirilmesini, ithalatın yeniden başlatılması için değerlendirilebilecek seçeneklerden biri olarak gösterdi.

Güney Afrika Kırmızı Et Sektöründe Finansman ve Hayvan Sağlığı Reformu Çağrısı
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika Kırmızı Et Sektöründe Finansman ve Hayvan Sağlığı Reformu Çağrısı

Güney Afrika’nın kırmızı et sektöründe büyüme hedeflerine ulaşılması için yeterli finansman, devletin hayvan sağlığı yönetiminde değişiklik ve çiftçilerin karar süreçlerine daha güçlü katılımı gerektiği belirtildi. Bu değerlendirmeler, Nampo Alfa’da 2 Ekim’de düzenlenen Road to Recovery etkinliğinde dile getirildi. Katılımcılar, hastalık kontrolünün güçlendirilmesi ve ihracat pazarlarına erişimin artırılması konusunda geniş destek bulunduğunu, ancak bu hedeflere hangi yöntemlerle ulaşılacağı konusunda görüş ayrılıklarının sürdüğünü ifade etti. Toplantıda özellikle aşılama ve izlenebilirlik uygulamalarına çiftçilerin desteğinin nasıl kazanılacağı, uygulama maliyetlerinin nasıl karşılanacağı ve üreticilere kararlarda nasıl anlamlı söz hakkı verileceği tartışıldı. Katılımcılar ortak görüşleri incelenip onaylanmak üzere yazılı bir açıklamada toplamayı kararlaştırdı. Önerilerin daha sonra üyeler ve bölgesel yapılarla görüşülerek kuruluşlar aracılığıyla ulusal düzeye taşınması planlandı. Tarım Bakanlığına yönelik taleplerin son aşamada tarım bakanına iletilmesi öngörüldü. AgriSA Üst Yöneticisi Johann Kotzé, devletin hayvan sağlığı yönetimine ilişkin kaygıların sektörü temsil eden kuruluşlar tarafından toplu biçimde tarım bakanına aktarılmasını istedi. Kotzé, mevcut yönetime duyulan güvenin zarar gördüğünü ve sektörün karşı karşıya olduğu sorunlara farklı bir yaklaşımla yanıt verecek değişikliklere ihtiyaç bulunduğunu söyledi. Red Meat Industry Services Üst Yöneticisi Dewald Olivier ise sektör uzmanlarının ticaret ortaklarıyla yapılan yazışmaların tamamına erişememesinin ihracat onayları için bekleyen gereklilikleri belirlemeyi ve gecikmeleri gidermeyi zorlaştırdığını belirtti. Olivier ayrıca şap hastalığı salgını sırasında alınan bazı kararların üreticiler, besi işletmeleri ve mezbahalar üzerinde ekonomik açıdan zarar verici sonuçlar doğurduğunu savundu. Free State Kırmızı Et Üreticileri Örgütü Başkanı Pieter Meyer, bölgesel üreticilerin öncelikleri ve proje değerlendirmelerini belirleme süreçlerine daha fazla katılmasını istedi. Meyer, Free State’in Güney Afrika sığırlarının tahminen %25-28’ini barındırdığını belirterek harç gelirlerinden yapılan harcamaların buna karşılık gelen bölümünün eyalete doğrudan veya dolaylı fayda sağlaması gerektiğini söyledi. Free State Agriculture Başkanı Francois Wilken, aşı teminindeki zorlukların ve kriz sırasında yaşanan bölünmelerin çiftçilerin güvenini zedelediğini belirtti. İzlenebilirliği desteklediğini söyleyen Wilken, yıllardır süren gecikmelerin hastalık krizi sırasında yeni şartlar dayatılarak çözülmeye çalışılmasının ve belirsiz yönlendirmenin direnci artırabileceği uyarısında bulundu. Dunevax Biotech Üst Yöneticisi David Gerber ise veteriner sertifikasıyla belgelenmiş aşılama, izlenebilirlik ve biyogüvenlik uygulamalarını destekleyen hayvanlara satış sırasında prim verilmesini önerdi.

Namibya Şap Hastalığına Karşı Kontrolleri Sıkılaştırdı, Vaka Sayısı 127’ye Çıktı
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Namibya Şap Hastalığına Karşı Kontrolleri Sıkılaştırdı, Vaka Sayısı 127’ye Çıktı

1 yayıncı · 2 haber · İncele

Namibya, Güney Afrika sınırı yakınındaki SAT1 tipi şap hastalığı salgınının yayılmasını önlemek için kontrol önlemlerini sıkılaştırdı. Devlet Başkanı Netumbo Nandi-Ndaitwah’ın 6 Ekim’de açıkladığı verilere göre, hastalık 15 çiftlikte 127 hayvanda doğrulandı. Bu sayı, üç gün önce 11 çiftlikte bildirilen 79 pozitif örneğe göre artış gösterdi. Salgın, eylül sonunda Karasburg Devlet Veteriner Bölgesi’ne bağlı Graswater’da rutin klinik gözetim sırasında tespit edildi. 5 Ekim itibarıyla 20 gözetim ekibi ǁKharas Bölgesi’nde 68 çiftlikte 29.313 hayvanı inceledi ve 10 yol kontrol noktası kuruldu. Namibya Kabinesi’nin onayladığı plan kapsamında Karasburg’da bir kontrol tampon bölgesi oluşturulacak, Namibya-Botsvana sınır çitlerinin bazı bölümleri onarılacak ve Namibya-Güney Afrika sınırı boyunca yüksek riskli alanlara veteriner çitleri kurulacak. Hükümet, müdahale için yaklaşık 190 milyon Namibya doları gerektiğini, bunun yaklaşık 290 kilometrelik yeni hastalık kontrol çitleri için 47 milyon doları kapsadığını tahmin etti. Kontrol bölgesinde uygun hayvanların aşılanması, hedefli itlaf, yoğunlaştırılmış gözetim ve sıkı hareket kısıtlamaları uygulanacak. Aşılama çevreden salgının merkezine doğru ilerleyecek. Tarım Bakanlığı, çiftçileri Veteriner Hizmetleri Müdürlüğü’nün katılımı olmadan hayvan aşılamamaları veya taşımamaları konusunda uyardı. Hastalığın tanınan ari bölgede görülmesi, Namibya’nın aşılamasız şap hastalığından ari statüsünün askıya alınmasına yol açtı. Avrupa Birliği, bu bölgeden taze sığır, koyun ve keçi eti ile bazı işlenmiş ürünlerin girişini geçici olarak durdurdu. Ancak 23 Eylül’den önce sertifikalandırılan taze et sevkiyatları, bireysel AB sınır kontrol noktalarının kararına bağlı olarak bu tarihten itibaren hesaplanan 90 günlük geçiş döneminde kabul edilebilecek. Kısıtlamaların Namibya’daki üretici, tarım işçisi ve işletmeler üzerindeki mali baskıyı artırdığı, Güney Afrika’da ise canlı hayvan arzı ve kırmızı et piyasalarını etkileyebileceği belirtildi.

Güney Afrika’da Patates ve Domates Fiyatları Yükseldi
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Patates ve Domates Fiyatları Yükseldi

Güney Afrika taze meyve-sebze piyasalarında bu hafta patates ve domates fiyatları çift haneli yükselirken soğan fiyatı 2025 seviyelerinin çok üzerinde kaldı. Agricultural Market Trends (AMT) tarafından hazırlanan GroundRules piyasa güncellemesine göre patates fiyatı %15’ten fazla artarak 10 kilogram başına ortalama 77,49 Güney Afrika randına ulaştı. Domates fiyatı ise haftalık arz hacmi %7 artmasına rağmen %44 yükselerek kilogram başına 12,24 randa çıktı ve yıllık bazda %19 daha yüksek seyretti. Tarım ekonomisti Conce Moraba, mevcut fiyat sıçramalarının büyük ölçüde geçici stok kıtlıklarından kaynaklandığını, ancak üretim bölgelerinden gelecek yeni arzın bazı ürünlerde aşağı yönlü baskı oluşturabileceğini belirtti. Patateste haftanın ilerleyen günlerinde artabilecek sevkiyatların haftalık ortalamayı aşağı çekebileceği ifade edildi. Soğan fiyatı 10 kilogram başına 148,48 randla rekor seviyelere yakın kalırken, bir yıl öncesine göre %268 arttı. Fiyat geçen hafta yaklaşık %3 gerilese de kısa vadede büyük bir piyasa düzeltmesi beklenmiyor. Moraba, yüksek fiyatların ekim ayı boyunca sürmesini beklerken daha sıcak hava, ay ortasında zayıflayan talep ve kasım ortasından itibaren başlayacak mevsimsel arz girişinin tüketici üzerindeki baskıyı azaltabileceğini söyledi. Limpopo’daki bazı üreticilerin sezonu tamamladığı, Northern Cape’ten beklenen yüksek hacimli arzın ise henüz piyasaya ulaşmadığı belirtildi. Diğer ürünlerde havuç, hacmi %40 artmasına rağmen %4 yükselerek kilogram başına 3,93 randa çıktı; sarımsak ise %10 düşerek kilogram başına 79,43 randa geriledi. Meyve piyasasında muz fiyatı, haftalık arzın %36 artmasının ardından kilogram başına 8,79 randa geriledi. Portakal fiyatı kilogram başına 2,56 randa hafif toparlansa da artan yıllık arz, düşük ihracat hareketi ve kalite sorunları nedeniyle bir yıl öncesine göre %41 daha düşük kaldı.

Güney Afrika’da Turist Artışı Agriturizmde Faydaların Yayılmasını Gündeme Getirdi
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Turist Artışı Agriturizmde Faydaların Yayılmasını Gündeme Getirdi

Güney Afrika, Ocak-Ağustos 2026 döneminde 7.581.455 uluslararası turist ağırladı. Turizm Bakanlığı verilerine göre bu sayı, geçen yılın aynı dönemine göre %11,7 artış anlamına geliyor. Turizm Bakanı Patricia de Lille, ağustosta bir milyondan fazla uluslararası turist ağırlanmasının ülkeye yönelik güçlü talebi gösterdiğini söyledi. De Lille, artan turist girişlerinin yatırıma, istihdama ve ekonomik fırsatlara dönüştürülmesi gerektiğini belirtti. Bakan, ziyaretçilerin daha uzun süre kalmasını sağlamak ve turizm gelirlerinin ülke genelinde daha fazla topluluğa ulaşmasına yardımcı olmak için daha fazla destinasyon ve deneyim sunulması çağrısı yaptı. Agritourism Africa kurucusu Jacqui Taylor ise agriturizmin çiftçileri, tarım topluluklarını ve kırsal kalkınmayı merkeze alan topluluk temelli bir faaliyet olduğunu söyledi. Taylor, turist sayıları iyi görünse de agriturizmin hak ettiği farkındalık ve itibarı görmediğini, zorlu ekonomik koşulların bu alana odaklanan yerel topluluk şirketlerini endişelendirdiğini ifade etti. Taylor’a göre turizm ve agriturizm kazanımları eyaletler arasında eşit dağılmıyor. Western Cape’in fayda sağladığını, KwaZulu-Natal ve Limpopo’nun ise aynı ölçüde yararlanmadığını belirten Taylor, ülkenin tamamının bu artıştan pay alması gerektiğini söyledi. Western Cape’ten Noko Masipa, turistlerin ağırlıklı olarak Western Cape ve Cape Town’u ziyaret ettiğini aktarırken, Tarım, Ekonomik Kalkınma ve Turizm Bakanı Ivan Meyer şarap ile agriturizmi ülkenin güçlü turizm varlıkları arasında gösterdi.

Güney Afrika’da Çiftçilerin Resmi Pazara Erişimi İçin Alıcı Beklentileri Öne Çıkıyor
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber

Güney Afrika’da Çiftçilerin Resmi Pazara Erişimi İçin Alıcı Beklentileri Öne Çıkıyor

Güney Afrika’da çiftçilerin ve yeni gıda üreticilerinin perakende, gıda üreticileri ve diğer resmi pazarlara erişebilmesi için yalnızca kaliteli ürün üretmesi yeterli görülmüyor. Düzenli tedarik, uygun ambalaj, doğru fiyatlandırma, mevzuata uyum ve alıcılarla güçlü ilişkiler de pazara girişin temel koşulları arasında gösteriliyor. Bu konular, Future of Food Conference’ta perakende tedariki ve pazar erişimi üzerine düzenlenen panelde ele alındı. Land Bank yöneticisi Litha Kutta, üreticilerin alıcılara başvurmadan önce pazarın teknik özelliklerini anlaması ve ürünlerini buna göre uyarlaması gerektiğini söyledi. Üreticilerin üretime başlamadan önce alıcıların istediği hacmi, kalite düzeyini, ambalaj biçimini, fiyat beklentisini ve tedarik koşullarını öğrenmesi gerektiği belirtildi. Kutta, çiftçilerle alıcılar arasındaki ağ eksikliğinin de pazar erişiminin önündeki engellerden biri olduğunu ifade etti. Kutta, bir malt içeceği üreticisinin sektör bağlantısı sayesinde bir alıcının ürün ihtiyacına yönelik fırsat yakaladığını anlattı. Gerekli hacmi karşılamak için başlangıçta fabrika kurmayı planlayan üretici için daha sonra fason üretim çözümü bulundu. Kutta, sektör etkinlikleri, üretici kuruluşları ve diğer ağ oluşturma fırsatlarının çiftçileri potansiyel alıcılarla buluşturabileceğini belirtti. Panelde ayrıca üreticilerin hedef pazarlarını ve tüketicilerin ne satın almaya hazır olduğunu anlamaları gerektiği vurgulandı. South Africa Wine temsilcisi Karin Kleinbooi, ürünün yanı sıra rekabetçi fiyatın ve tüketici beklentilerine uygun kalitenin önemine dikkat çekti. Joburg Market yöneticisi Cedric Nephawe ise çiftçileri pazarı yerinde ziyaret etmeye ve piyasa aracılarıyla ilişki kurmaya çağırdı. Fiyatların arz ve talepten etkilendiği, ambalajın elde edilen fiyatı değiştirebildiği ve kaliteli ürünlerin kötü sunulmaları halinde alıcı bulmakta zorlanabileceği belirtildi.

Güney Afrika’da Sürdürülebilirlik ve Küçük Çiftçilerin Ticarileşmesi Tartışıldı
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber

Güney Afrika’da Sürdürülebilirlik ve Küçük Çiftçilerin Ticarileşmesi Tartışıldı

Güney Afrika Future Food Conference’ta sürdürülebilirlik, sorumlu tedarik ve daha güçlü değer zinciri ortaklıklarının gıda sektöründeki rolü ele alındı. Uzmanlar, küçük ölçekli çiftçilerin yalnızca kalkınma veya tedarikçi geliştirme programlarıyla desteklenmesi yerine gerçek ticari fırsatlara ve piyasalara yönlendirilmesi gerektiğini vurguladı. Kurumsal çevresel, sosyal ve yönetişim (ESG) uygulamalarının yalnızca geri dönüştürülebilir ambalaj ya da çevre girişimleriyle sınırlanamayacağı belirtildi. Candice Knipe-Tlhotlhalemajoe, işletmelerin önce yönetişim gerekliliklerini anlaması, ardından sosyal, değer zinciri ve çevresel boyutları birlikte değerlendirmesi gerektiğini söyledi. Ona göre sürdürülebilirlik, ürünlerin tüm değer zincirindeki etkilerini, sorumlu tedariki, elektrik kullanımını, atık azaltımını ve sosyal etkiyi kapsıyor. Knipe-Tlhotlhalemajoe, sürdürülebilirliğin kalite, karşılanabilirlik ve erişilebilirlikle birlikte ele alınması gerektiğini belirterek gıda ekosistemindeki işbirliğinin önemine dikkat çekti. Komşu çiftliklerle alternatif enerji çalışmaları, lojistiğin iyileştirilmesi, taşıma mesafelerinin ve atığın azaltılması olası adımlar arasında gösterildi. CropLife Üst Yöneticisi Rod Bell, sorumlu üretim ve gıda güvenliği için bitki koruma ürünlerinin doğru depolanması, çalışanlara uygun koruyucu ekipman sağlanması ve ürünlerin etiket talimatlarına göre uygulanması gerektiğini ifade etti. Bell ayrıca boş ambalajların toplanması ve geri dönüştürülmesine ilişkin genişletilmiş üretici sorumluluğu mevzuatına işaret etti. Gıda güvenliği konusunda sansasyonel iddialar yerine bilginin güvenilirliğinin değerlendirilmesi ve bilimsel bilgilerin tüketicilerin anlayabileceği bir dille aktarılması gerektiğini söyledi. OneFarm Impact yöneticisi Thembi Xaba ise küçük ölçekli çiftçi geliştirme çalışmalarının kapasite oluşturma, ilerleme ve ticarileşme aşamalarını içermesi gerektiğini belirtti. Xaba, bu çiftçilerin yan projeler olarak görülmek yerine daha geniş ekonomik büyümeye ve piyasaların oluşturduğu fırsatlara dahil edilmesini savundu.

Güney Afrikalı Çiftçiler Üzerindeki Mali Baskı Artıyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber

Güney Afrikalı Çiftçiler Üzerindeki Mali Baskı Artıyor

Güney Afrika’da çiftçiler, şap hastalığı (FMD), yüksek girdi maliyetleri, daralan kâr marjları ve El Niño koşulları riskinin artırdığı mali baskıyla karşı karşıya. Agri SA Üst Yöneticisi Johan Kotzé, Farmer’s Weekly’ye verdiği röportajda üreticilerin yaşadığı finansal sıkıntıları ele aldı. Kotzé, ülkedeki şap hastalığıyla mücadeledeki eksikliklere ve hastalığa karşı eşgüdümlü yaklaşımın gerekliliğine dikkat çekti. Geleneksel ticari koşullarda finansmana erişemeyen çiftçileri desteklemek için kalkınma finansmanına ihtiyaç olduğunu belirterek, örgütlü tarım ile hükümetin sektörün sürdürülebilirliği için uygun koşullar oluşturması gerektiğini söyledi.