ARAŞTIRMA MASASI

Haber arşivi

Ülke, konu ve tarihe göre yerel kaynaklardan gelen haberleri keşfedin.

77 haber · Sayfa 1

COP31 Gündemi, Gıda Güvenliği İçin İklime Dayanıklı Tarımı Öne Çıkarıyor
Görsel kaynağı: Mail & Guardian · Özgün haber
Veri haberi

COP31 Gündemi, Gıda Güvenliği İçin İklime Dayanıklı Tarımı Öne Çıkarıyor

Türkiye'de 9 Kasım'da başlayan Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı COP31'in Eylem Gündemi, gıda güvenliğini öncelikli temalar arasına aldı. Bu kapsamda iklime dayanıklı tarımın geliştirilmesi ve gıda ile su yönetimi arasındaki bağlantıların güçlendirilmesi ele alınıyor. Kaynakta yayımlanan değerlendirme, konferansın gıda güvenliği programlarının yalnızca kısa vadeli ihtiyaçları karşılayıp karşılamadığının sorgulanması için fırsat sunduğunu savunuyor. Birleşmiş Milletler’in 2026 Dünya Gıda Güvenliği ve Beslenme Durumu raporuna göre 2025’te 645 milyon kişi açlıkla karşı karşıya kaldı. Bu sayı 2024’e göre yaklaşık 14 milyon daha düşük olsa da küresel ölçekte yüksek kalmayı sürdürdü. Güney Afrika’daki hane verileri de farklı bir dönemde kötüleşen bir tabloya işaret ediyor: Orta ila şiddetli gıda güvensizliği yaşayan hanelerin oranı 2019’daki %15,8’den 2023’te %19,7’ye yükseldi. Kaynak, bu göstergelerin farklı koşul ve dönemleri ölçtüğünü, ancak sürdürülebilir yerel eylem ihtiyacını ortaya koyduğunu belirtiyor. Gıda fiyatlarının karşılanabilirliği de temel sorunlardan biri olarak aktarılıyor. Pietermaritzburg Economic Justice and Dignity Group, Eylül 2026’da yedi kişilik bir hanenin gıda sepeti maliyetini yaklaşık 5.488 rand, aynı büyüklükteki temel beslenme sepetini ise 6.655 rand olarak hesapladı. Evde sebze yetiştirmek katkı sağlayabilse de hanelerin diğer gıdaları satın alabilmesi için yeterli gelire duyulan ihtiyacı ortadan kaldırmıyor. Dünya Meteoroloji Örgütü’nün El Niño’nun güçlenerek kuraklık, sel ve aşırı sıcak risklerini artıracağı uyarısı ile Güney Afrika Hava Servisi’nin daha sıcak ve kurak koşul beklentisi, bu baskıları artırabilecek koşullar arasında gösteriliyor. Değerlendirme, sosyal yatırım kapsamında kurulan bahçe, dağıtılan girdi ve verilen eğitim sayılarının tek başına kalıcı gıda güvenliğini kanıtlamadığını vurguluyor. Uzun süreli kuraklıklara karşı güvenilir su, yenileme girdileri ve uygulama sonrası pratik destek gerekiyor; desteklerin yerel koşullara göre ürün çeşitliliği, malçlama, su hasadı, drenaj veya yükseltilmiş yataklar gibi uygulamalarla uyarlanması öneriliyor. Trialogue’un 2025 araştırmasında şirketlerin %68’inin izleme ve değerlendirme politikası bulunduğu, ancak yalnızca %36’sının bu çalışma için özel bütçe ayırdığı belirtildi. Kaynak, gıda güvenliğinin bulunabilirlik, erişim, kullanım ve istikrar boyutlarıyla, bahçe sayısının ötesinde ve hasat sonrası sonuçlar izlenerek değerlendirilmesi gerektiğini savunuyor.

Güney Afrika’da Sığır Sürüsünün %90’ından Fazlası Şapa Karşı Aşılandı
Görsel kaynağı: SAnews · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Sığır Sürüsünün %90’ından Fazlası Şapa Karşı Aşılandı

Güney Afrika’da ulusal sığır sürüsünün %90’ından fazlası şap hastalığına karşı aşılandı. Tarım Bakanı Willie Aucamp, Johannesburg’da düzenlenen Agricultural Writers SA Ulusal Ödülleri’nde yaptığı konuşmada, hükümetin Aralık 2026 sonuna kadar sığırların %80’ini aşılama hedefinin aşılama oranındaki bu gelişmeyle vaktinden önce geçildiğini açıkladı. Bakanlık, aşılama programının ardından tüm eyaletlerde bağışıklığın sürdürülmesi için rapel doz uygulamalarına geçildiğini bildirdi. Şap aşısından 22 milyondan fazla doz satın alınarak sektöre dağıtıldı. Özel sektör yaklaşık dört milyon sığırı aşılarken devletin aşıladığı sığır sayısı 11 milyona yaklaştı. Bakan Aucamp, hükümet ile özel sektörün iş birliğinin hastalığın yayılmasını kontrol altına almaya ve ülkenin kırmızı et ihracat pazarlarını korumaya katkı sağladığını belirtti. Tarım Bakanlığı, hayvan üreticilerinin sığırlarını gönüllü olarak kendilerinin aşılamasına izin vermeyi sürdürecek. Devlet veterinerlik hizmetleri de ülke çapındaki geniş ölçekli kampanyalara devam edecek. Üreticiler, çevrim içi olarak yetkili kişi kaydı yaptırarak aşı siparişi verebilecek ve aşıların 24 saat içinde teslim edilmesi öngörülüyor. Bakanlık, yeni şap hastalığı salgınlarının büyük ölçüde azaldığını, ancak rapel doz uygulamaları sırasında biyogüvenlik önlemlerine uyulması ve aşı tedarikinin kesintisiz sürdürülmesi gerektiğini vurguladı. Aucamp, hastalıkla mücadelede veterinerler, hayvan sağlığı teknisyenleri, çiftçiler ve sektör ortaklarıyla iş birliğinin devam edeceğini söyledi.

Rusya’da Mandalina Fiyatları Yıllık Bazda %10 Düştü
Görsel kaynağı: Lenta.ru · Özgün haber
Veri haberi

Rusya’da Mandalina Fiyatları Yıllık Bazda %10 Düştü

Rusya’da mandalina fiyatları kasım ayının ilk yarısında yıllık bazda %10 geriledi. Bilgiyi, Omnikanal Perakende Şirketleri Birliği (AKORT) Başkanı Stanislav Bogdanov açıkladı. Büyük perakende zincirlerinde mandalinaların kilogram fiyatı 135 rubleden başlıyor; son bir haftada fiyatlar yaklaşık %4 düştü. Mandalinalar Rusya’daki mağazalara Çin, Abhazya, Türkiye, İran, İsrail, Mısır, Fas, Arjantin ve Güney Afrika’dan geliyor. Mağaza formatına göre ürün çeşidi 1 ile 11 arasında değişirken mandalinaların tüm turunçgiller içindeki payı %30’un üzerinde bulunuyor.

Avustralya’da Kırmızı Cadı Otuna Karşı Soya Tabanlı Yok Etme Stratejisi Kullanılıyor
Görsel kaynağı: ABC Australia · Özgün haber
Veri haberi

Avustralya’da Kırmızı Cadı Otuna Karşı Soya Tabanlı Yok Etme Stratejisi Kullanılıyor

Avustralya’nın Queensland eyaletinde, Mackay kentinin kuzeyindeki Habana’da kırmızı cadı otunu ortadan kaldırmaya yönelik çalışmalarda soya bitkileri “sahte konukçu” olarak kullanılıyor. Parazitik ot, 2013’te bölgedeki altı şeker kamışı çiftliğinde tespit edilmişti ve bu olay Avustralya’daki bilinen tek kırmızı cadı otu tespiti olarak kaldı. Biosecurity Queensland, 11 yıllık tedavi ve gözetimin ardından etkilenen alanın yaklaşık 110 hektardan 4,3 hektara gerilediğini bildirdi. Kırmızı cadı otu hayatta kalmak için başka bir bitkinin köklerine bağlanarak su ve besinleri çekiyor. Bilim insanlarının kullandığı soya bitkileri ise toprağa ot tohumlarının çimlenmesini uyaran doğal bir kimyasal bırakıyor. Ancak soyanın farklı kök yapısı nedeniyle çimlenen kırmızı cadı otu fideleri uygun bir konukçuya bağlanamıyor ve hızla ölüyor. Toprak fümigasyonu ile herbisit uygulamaları da yok etme çalışmalarında kullanıldı. Biosecurity Queensland, yok oluşun üç yıl içinde sağlanabileceğini belirtti. Çalışmalar 2015’te başladı ve Queensland bilim insanları, Güney Afrika’da 1930’larda başlayan “tuzak bitki” araştırmalarından yararlandı. Kırmızı cadı otu, Afrika ve ABD’de tahıl ve hububat ürünlerinde milyonlarca dolarlık kayba yol açtı; bitki bodurluk ve solmaya, hatta bitki ölümüne neden olabiliyor. Otun Avustralya’ya nasıl ulaştığı ise bilinmiyor. İstilacı bitkinin başlıca yayılma yolunun bulaşık veya istilaya uğramış toprak ve çamur olduğu belirtildi. Etkilenen çiftçilerden Stephen ve Neiola Vella, otun şeker kamışlarında görünür bir zarar oluşturmadığını, ancak karantina kısıtlamalarının üretim alanlarının yaklaşık dörtte birini kullanılamaz hâle getirdiğini söyledi. Bu alan iki yıl önce yeniden tam şeker kamışı üretimine açıldı.

BAIC Foton, Tarım Lojistiği İçin Üç Yeni Ticari Araç Tanıttı
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

BAIC Foton, Tarım Lojistiği İçin Üç Yeni Ticari Araç Tanıttı

BAIC Foton, Güney Afrika’nın Doğu Cape bölgesindeki Gqeberha kentinde düzenlenen Afrika İş Ortakları Konferansı’nda tarımsal işletmelerin operasyon, taşımacılık ve girdi lojistiği maliyetlerini hedefleyen üç yeni ticari aracı tanıttı. “Drive to Great” temasıyla düzenlenen konferansa 42 Afrika ülkesinden 600’den fazla distribütör, ticari müşteri, sektör ortağı ve medya temsilcisi katıldı. Etkinlikte ayrıca şirketin Sahra Altı Afrika’daki dağıtım ağını genişletmeyi amaçlayan sınır ötesi anlaşmalar, sözleşmeler ve teslimat törenleri gerçekleştirildi. Konferans kapsamında ziyaret edilen BAIC South Africa montaj tesisi, Gqeberha yakınındaki Coega Özel Ekonomik Bölgesi’nde bulunuyor. Çinli BAIC ile Güney Afrika Sanayi Kalkınma Kurumu’nun ortak girişimi olarak kurulan ve R11 milyar değerindeki tesiste tam montaj hattı entegrasyonunun Ocak 2024’te tamamlandığı belirtildi. Tesis, yerel parça tedarikini artırarak Güney Afrika Otomotiv Ana Planı’nın 2035 için öngördüğü %60 yerel bileşen hedefine ilerliyor. BAIC South Africa yöneticisi Ben Fouche, tesisin yalnızca yerel montaj noktası olarak değil, sağdan direksiyonlu araçlar için Afrika kıtasının geri kalanına yönelik bir üretim geçidi olarak konumlandırıldığını söyledi. Foton ile ortak üretim stratejisinin tesisi uzun vadede işler hâle getirmesi ve yerel istihdamı koruması hedefleniyor. Kaynağa göre üretim hattındaki çalışanların %90’dan fazlasını Güney Afrika vatandaşları oluşturuyor. Tanıtılan modeller arasında Tunland V9 şarj edilebilir hibrit elektrikli araç (PHEV) ile Foton Miler ve Miler Lite kamyonetleri yer aldı. Tunland V9 PHEV’nin Güney Afrika’da ticari satışına 2027’nin başında başlanması planlanıyor. Araç, 2 litrelik turbo benzinli motoru, iki elektrik motoru ve 32,8 kWh bataryasıyla toplam 350 kW güç ve 800 Nm tork üretiyor. Foton, batarya tamamen dolu ve koşullar optimum olduğunda birleşik yakıt tüketiminin 2 litre/100 kilometre olduğunu belirtiyor; saf elektrikli menzil 110 kilometreye kadar çıkıyor. Miler serisi ise çiftlik girdileri, ekipman ve küçükbaş hayvanların taşınması gibi orta ölçekli lojistik ihtiyaçlara yönelik geliştirildi. Miler Lite’ın taşıma kapasitesi 1,64 ton, standart Miler’in kapasitesi 2,18 ton olarak açıklandı. Her iki modelde 2 litrelik turbo dizel motor ve beş vitesli manuel şanzıman bulunurken, araçlar şasi kabin, açık kasalı, kapalı kasalı ve meyve veya süt ürünleri taşımaya yönelik soğutmalı gövde seçenekleriyle sunuluyor.

Güney Afrika’da Rekor Mısır Hasadı Gelecek Sezon İçin El Niño Riskini Gündeme Taşıdı
Görsel kaynağı: Sunday World · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Rekor Mısır Hasadı Gelecek Sezon İçin El Niño Riskini Gündeme Taşıdı

Güney Afrika, 2025/26 üretim sezonunda 17,7 milyon ton ticari mısır hasat ederek rekor seviyeye ulaştı. Hasat, önceki sezona göre %6 artarken, Mahsul Tahmin Komitesi 27 Ekim’de yayımladığı dokuzuncu değerlendirmede sezon tahminini eylül ayındaki tahmine göre %1 yükseltti. Rekor üretim, ülkenin kısa vadeli mısır arzını güçlendirdi. Ancak beklenen El Niño koşulları, tamamlanan 2025/26 hasadının tahminini değiştirmeyecek olsa da yeni üretim sezonu için belirsizlik yaratıyor. AgriSA Üst Yöneticisi Jolanda Andrag, normalin altında yağış ve daha yüksek sıcaklıkların ekim ile ürün verimi açısından risk oluşturabileceğini belirtti. Mahsul Tahmin Komitesi yeni sezon için henüz üretim tahmini yayımlamadı; bu nedenle etkinin yağış ve ürün koşulları geliştikçe izlenmesi gerekiyor. Rekor hasattan kalan yüksek mısır arzının tüketicileri ve hayvan yemi sektörünü kısa vadede olası arz kesintilerine karşı destekleyebileceği aktarılıyor. Buna karşılık, gelecek yıl hasadının zayıf olması zaman içinde mısır fiyatları ve hane halklarının gıdaya erişilebilirliği üzerinde baskı oluşturabilir. Kaynak, El Niño’nun üretim üzerindeki etkisinin henüz kesinleşmediğini ve mevcut stokların yalnızca kısa vadeli bir koruma sağladığını vurguluyor. Haberde, üretim miktarının tek başına gıda güvenliğini sağlamadığı da belirtiliyor. Konsey for Scientific and Industrial Research tarafından 2021’de yayımlanan araştırmaya göre Güney Afrika’da yılda yaklaşık 10,3 milyon ton yenilebilir gıda kayboluyor veya israf ediliyor; bu miktar yerel gıda üretiminin yaklaşık %34’üne denk geliyor. SA Harvest, üretici, perakendeci ve imalatçılardan topladığı fazla gıdayı toplum kuruluşları aracılığıyla yeniden dağıtıyor. Kaynakta, gıdanın ihtiyaç sahibi hanelere düzenli ve güvenli biçimde ulaştırılması için toplama tesisleri, depolar, soğuk zincir, taşıma ve toplum kuruluşlarıyla ortaklıklara yatırım yapılması gerektiği aktarılıyor.

Suedwolle: Sertifikalı Yüne Talep Artıyor
Görsel kaynağı: Farmers Weekly NZ · Özgün haber
Veri haberi

Suedwolle: Sertifikalı Yüne Talep Artıyor

Almanya merkezli Suedwolle Group’un Baş Satış Sorumlusu Stéphane Thouvay, sertifikalı yüne yönelik ihtiyacın arttığını söyledi. Yeni Zelanda’nın Güney Adası’nda Zentera ve tedarikçi çiftliklerini ziyaret eden Thouvay, şirketin Merinos yününü Yeni Zelanda, Avustralya, Güney Afrika, Güney Amerika ve Britanya’dan tedarik ettiğini belirtti. Suedwolle yılda yaklaşık 20.000 ton iplik üretiyor ve ürünlerini küresel örgü ve dokuma şirketlerine satıyor. Thouvay’a göre şirketin her yıl geliştirdiği yaklaşık 600 yeni ipliğin %50’si, müşterilerin bir tür sertifikasyon talebi nedeniyle geliştiriliyor. İplik sertifikasyonunda izlenebilirlik ve kimyasal sertifikasyon önemli yer tutarken markalar, kullandıkları hammaddenin kaynağını bilmek ve tedarik zincirinde güvence sağlamak istiyor. Yün talebini destekleyen eğilimler arasında açık hava spor giyimi ve ev giyimi bulunuyor. Yün; sıcaklık düzenleme, nem yönetimi ve alev dayanımı özellikleri nedeniyle koruyucu giysilerde ve askerî ya da üniforma kategorilerinde de diğer liflerle birlikte kullanılıyor. Thouvay, Avrupa’da sürdürülebilirlik düzenlemelerinin sıkılaşması ve mikroplastiklerin gündemde olmasıyla yünün doğal, biyolojik olarak parçalanabilir ve yenilenebilir bir lif olarak öne çıktığını ifade etti. Suedwolle, hayvan refahı, sürdürülebilirlik ve izlenebilirliği güvence altına alan ZQ sertifikalı Yeni Zelanda yünü satın alıyor. Şirket ayrıca yünü deniz yosunundan üretilen Alginade lifiyle birleştirme, yünün yıkanabilirliği ve yün denim uygulamaları üzerinde çalışıyor. Thouvay, yüne yönelik talebin korunmasının çiftçilerin işletmelerine yatırım yapabilmesi ve arz güvenliğinin sağlanması açısından gerekli olduğunu söyledi.

BM’nin Gıda İsrafını Yarıya İndirme Girişimi COP31’de Gündemde
Görsel kaynağı: RFI · Özgün haber
Veri haberi

BM’nin Gıda İsrafını Yarıya İndirme Girişimi COP31’de Gündemde

Birleşmiş Milletler Çevre Programı’nın (BMÇP) COP30’da başlattığı Food Waste Breakthrough girişimi, küresel gıda israfını 2030’a kadar yarıya indirme hedefini iklim politikalarıyla birleştirmeyi amaçlıyor. Girişim, gıda atıklarının çöplüklerde ayrışırken oluşturduğu metan emisyonlarının azaltılmasını öngören Küresel Metan Taahhüdü ile de ilişkilendiriliyor. COP31’in Türkiye’de devam ettiği 11 Kasım ise gıda israfıyla mücadele gündemine ayrıldı. RFI’ye konuşan BMÇP gıda sistemleri sorumlusu Clémentine O’Connor, gıda kaybı ve israfının küresel sera gazı emisyonlarının %8 ila 10’undan sorumlu olduğunu belirtti. Çöplüklere gönderilen gıda atıkları ayrışırken metan salıyor; O’Connor, bu gazın kısa vadede karbondioksitten 84 kat daha güçlü bir etkiye sahip olduğunu söyledi. Birleşmiş Milletler’in Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi 12.3, gıda israfının 2030’a kadar yarıya indirilmesini öngörüyor, ancak çoğu ülke bu hedefe ulaşma yolunda ilerlemiyor. O’Connor, bütün ülkelerin hedefi 2030’a kadar gerçekleştirmesinin beklenmediğini, bunun sürekli çalışmayı gerektiren bir çerçeve olduğunu ifade etti. Bu çerçevenin ülkeler, kentler, şirketler ve haneler açısından gıda harcamalarını azaltma gibi somut faydalar sağlayabileceğini belirtti. Japonya’nın hedefi 2022’de gerçekleştirdiğini ve özel sektör için 2030’a kadar %60’lık yeni bir azaltım hedefi belirlediğini aktaran O’Connor, Birleşik Krallık ile Hollanda’da da zaman içinde %20’den fazla azalma kaydedildiğini söyledi. Girişimin öne çıkardığı yöntemlerden biri, gıda zincirindeki aktörleri politika yapıcılarla buluşturan kamu-özel ortaklıkları. Birleşik Krallık’ta 2007’de başlatılan Food Pact Network benzeri ortaklıklar Endonezya, Güney Afrika, Meksika, Avustralya ve Hollanda’da da uygulanıyor; Food Waste Breakthrough bu modelin başka ülkelere yayılmasını destekliyor. Gıda kaybı üretimden taşımaya, soğuk zincirden işleme, perakende ve restoranlara kadar zincirin tamamında görülüyor. İsrafın %60’ı hanelerde gerçekleşiyor ve kişi başına yılda 79 kilograma ulaşıyor. Küresel toplam için kullanılan yaklaşık bir milyar tonluk veri 2022’ye ait; yeni verilerin gelecek yıl yayımlanması bekleniyor ve mevcut bilgiler israf eğiliminin arttığını göstermiyor.

Rusya’da Taze Hasat Mevsimlik Meyve Fiyatlarını Düşürdü
Fotoğraf: Сергей Куксин · Özgün haber
Veri haberi

Rusya’da Taze Hasat Mevsimlik Meyve Fiyatlarını Düşürdü

Rusya’da taze hasadın piyasaya daha fazla ürün sunması, ekim ayında elma, erik ve hurma gibi mevsimlik meyvelerin fiyatlarını aşağı çekti. Ancak ithal ürünlerin fiyatları tedarikçi ülkelerdeki koşullara bağlı kaldığı için tüm meyvelerde genel bir ucuzlama görülmedi. NTech verilerine göre 12-18 Ekim 2026 haftasında geçen yılın aynı dönemine kıyasla erik %19, portakal %13, karpuz %12 ve elma %10 ucuzladı. Rosstat verileri de elma fiyatlarındaki düşüşün sürdüğünü gösterdi. Elma eylülde ağustosa göre %8,6, üzüm %9,5 ve limon %4,3 ucuzladı. 20-26 Ekim haftasında elma fiyatı %1,8 daha gerilerken muz %1,4 zamlandı. Taze hasadın etkisi perakende çeşitliliğinde de görüldü; AKORT Başkanı Stanislav Bogdanov, fiyatların hasat ilerledikçe mağazalara daha fazla ürün ve çeşit ulaşmasıyla gerilediğini belirtti. AKORT’a göre büyük perakende zincirlerinde sezonluk elmaların minimum fiyatı ekim ortasında bir haftada %15’ten fazla düşerek kilogram başına 80 rubleye indi ve geçen yılın aynı döneminin %16-17 altında kaldı. Rus elmalarının zincirlerdeki payı %90’ı aşarken, hurma çeşitleri bir haftada %35’ten fazla genişledi; hurmanın minimum fiyatı %15 düşerek kilogram başına 110 ruble oldu. AB-Center, Rusya’nın sanayi tipi elma hasadının 2026’da 2,1 milyon tonu aşmasını bekliyor. Kurum, elma öz yeterliliğinin 2026/2027 tarım yılında %87’nin üzerine çıkacağını, ithalatın ise 365 bin tondan 330 bin tona gerileyeceğini tahmin ediyor. Stavropol’de erik hasadı 21 Ekim itibarıyla geçen yılın neredeyse iki katına çıkarken, Gürcistan ve Güney Afrika’dan erik tedariki de arttı.

Güney Afrika’da Tarımsal Dönüşüm İçin “Tek Bir Tarımsal Gelecek” Çağrısı
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Tarımsal Dönüşüm İçin “Tek Bir Tarımsal Gelecek” Çağrısı

Güney Afrika’nın Cape Town kentinde 1-5 Kasım’da düzenlenen 31. Commonwealth Tarım Konferansı’nda, başarılı tarımsal dönüşümün yalnızca finansal desteğe dayanamayacağı; ticarileştirme, mentorluk ve pazara erişimin de güçlendirilmesi gerektiği belirtildi. Konferansın açılış gününde dünya genelindeki çiftçilerin karşılaştığı baskılar ve gelişmekte olan çiftçilerin ticari açıdan uygulanabilir işletmeler kurmasına yönelik yollar ele alındı. AgriSA’nın eski Üst Yöneticisi Christo van Der Rheede, Güney Afrika’nın ticari ve gelişmekte olan çiftçilik sektörlerini ayrı yapılar olarak görmek yerine “tek bir tarımsal gelecek” oluşturmaya odaklanması gerektiğini söyledi. Van Der Rheede’ye göre her iki gruptaki çiftçilerin başarısı aynı altyapıya, lojistik sistemlerine, pazarlara ve politika ortamına bağlı. Dönüşüm programlarının başarısının, katılımcıların sürdürülebilir ticari işletmeler yönetebilecek seviyeye gelip gelmediğiyle ölçülmesi gerektiğini ifade etti. Van Der Rheede, Güney Afrika’nın tarımsal ihracatının 2025’te 15,1 milyar ABD dolarına ulaştığını, 2005’te bu rakamın 2 milyar doların altında olduğunu belirtti. Bu büyümenin, daha fazla gelişmekte olan çiftçinin rekabetçi değer zincirlerine ve uluslararası pazarlara erişebilmesi için fırsat oluşturulması gerektiğini gösterdiğini söyledi. Konferansta Mohair Empowerment Trust’ın daha önce dezavantajlı Angora keçisi çiftçilerini geçimlik ve küçük ölçekli üretimden ticari işletmelere taşımaya yönelik çalışmaları da aktarıldı. Trust’ın yöneticisi Beauty Mokgwamme, yararlanıcılara hayvan, eğitim, mentorluk ve teknik yardım sağlandığını; deneyimli ticari üreticilerin ise sürü yönetimi, üretim uygulamaları ve iş planlamasında rehberlik ettiğini belirtti. Yaklaşımın amacı, çiftçilerin kendi ayakları üzerinde durabilen işletmeler kurarak destek programlarına uzun vadeli bağımlılığını azaltmak.

Güney Afrika’da Hayvan İlaçları Ortak Kullanım Alanlarındaki Çiftçilerin Aylık Gelirinin Yaklaşık %70’ini Tüketiyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Hayvan İlaçları Ortak Kullanım Alanlarındaki Çiftçilerin Aylık Gelirinin Yaklaşık %70’ini Tüketiyor

Güney Afrika’daki ortak kullanım alanlarında hayvancılık yapan çiftçiler, aylık çiftçilik gelirlerinin ortalama yaklaşık %70’ini hayvan ilaçları ve tedavilerine harcıyor. Tarım Araştırma Konseyi (ARC) tarafından yürütülen ve 2025’te yayımlanan çalışma, KwaZulu-Natal, Limpopo ve Doğu Cape’teki ortak kullanım alanlarında hayvan sahibi 457 haneyle yapılan görüşmelere dayanıyor. Bulgular, yüksek sağlık harcamalarının küçük ölçekli üreticilerin sürü verimliliğini artıracak yatırımlarına ayrılan kaynağı sınırladığını gösteriyor. Hanelerin çoğu hayvan başına 1 ile 55 Rand arasında harcama yaparken, yıllık hayvan sağlığı gideri koyun ilaçlarında 3.364 Rand ile en yüksek düzeye ulaştı. Bunu sığırlarda 2.749 Rand ve keçilerde 1.912 Rand izledi. ARC tarım ekonomisti ve çalışmanın başyazarı Dr Siphe Zantsi, gelirlerin büyük bölümünün ilaç ve tedavilere gitmesi durumunda çiftçilerin daha iyi genetik materyal, ek yem ve altyapıya yatırım yapacak çok az kaynağının kaldığını belirtti. Araştırma, ortak kullanım alanlarında çoğunlukla yaşlı ve küçük ölçekli üreticilerin faaliyet gösterdiğine işaret etti. Hanelerin yaklaşık üçte ikisinin başında erkekler bulunurken, hane reislerinin ortalama yaşı 58 olarak belirlendi. Katılımcıların yaklaşık üçte biri yalnızca ilkokul eğitimi almış, %10’u ise örgün eğitim görmemişti. Keçiler katılımcıların %82’si tarafından besleniyordu ve ortalama keçi sürüsü 38 hayvandan oluşuyordu; koyun sürülerinin ortalaması yaklaşık 70 hayvandı. Sığır sahiplerinin %80’inden fazlası ise 50’den az baş besliyordu. Zantsi’ye göre ticari işletmeler aşı ve hayvan ilaçlarını toplu satın alarak ölçek ekonomisinden yararlanıyor ve açılan ürünleri son kullanma tarihinden önce tamamen tüketebiliyor. Daha küçük sürülere sahip ortak kullanım alanı çiftçileri ise bazı ürünlerin açıldıktan hemen sonra kullanılması gerektiği hâlde daha büyük işletmelerle aynı ambalajları almak zorunda kalıyor. Kullanılamayan ilaçların boşa gitmesi, tedavinin gerçek maliyetini artırıyor. Ortak otlaklarda farklı sahiplerin hayvanlarının birlikte bulunması, hastalık ve parazitlerin sürüler arasında yayılmasını kolaylaştırıyor. Bu nedenle önleyici ilaçlama, aşılama ve tedavilerin etkili olabilmesi için çoğu zaman topluluk genelinde uygulanması gerekiyor. Düşük okuryazarlık, ürün etiketleri ve talimatlarının anlaşılmasını zorlaştırırken, tartı bulunmaması hayvan ağırlığının tahmin edilmesine ve eksik ya da fazla doz kullanımına yol açabiliyor. Zantsi, bu koşullara uygun yayım hizmetleri, hayvan sağlığı teknisyenleri ve veterinerlik destek programlarına ihtiyaç olduğunu söyledi.

Güney Afrika’da SAPA, Brezilya’dan Kanatlı İthalatının Sürmesini Destekliyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da SAPA, Brezilya’dan Kanatlı İthalatının Sürmesini Destekliyor

Güney Afrika Kümes Hayvanları Birliği (SAPA), Brezilya’nın Santa Catarina eyaletinde görülen Newcastle hastalığı (NCD) salgınının ardından Brezilya’dan kanatlı ürünleri ithalatına ülke çapında kısıtlama getirilmemesini destekledi. SAPA Broiler Örgütü Üst Yöneticisi Izaak Breitenbach, riskin düşük olduğunu; ancak hastalıktan etkilenen eyaletin Güney Afrika’ya ihracat yapmasının engellenmesi ve Brezilya’nın üzerinde anlaşılmış veterinerlik sertifikası koşullarına uyması gerektiğini söyledi. Güney Afrika Tarım Bakanlığı’nın 28 Ekim tarihli açıklamasına göre Brezilya, salgını 20 Ekim’de Güney Afrika’ya bildirdi. Bakanlık, mevcut veterinerlik sağlık sertifikaları ve belirli koşullar altında taze kanatlı eti, kuluçkalık yumurta ve günlük civciv ticaretinin devam edebileceğini belirtti. Taze etin, önceki altı ayda NCD vakası görülmemiş ve 10 kilometrelik çevresinde de hastalık bulunmayan işletmelerden gelmesi gerekiyor. Kesimhane ve parçalama tesisleri de enfekte bölgenin dışında olmalı. Kuluçkalık yumurta ve günlük civcivler için ise işletmelerin enfekte bölge dışında bulunması ve önceki 12 ay boyunca hastalıktan ari olması şartı getirildi. Breitenbach, Güney Afrika’nın Brezilya’dan bu iki ürünü ithal etmediğini ve normal üretimi sürdürmeye yetecek damızlık tavuklara sahip olduğunu söyledi. Ülke, Brezilya’dan ayda yaklaşık 18.000 ton kanatlı eti ithal ediyor; ancak bu miktarın ne kadarının Santa Catarina’dan geldiği açıklanmadı. SAPA, yerli kanatlıları NCD’ye karşı aşıladığını ve büyük ya da küçük üreticilerde sorun beklemediğini bildirdi.

Türkiye, Rusya’nın Mandalina Tedarikinde İlk Sırada
Görsel kaynağı: Lenta.ru · Özgün haber
Veri haberi

Türkiye, Rusya’nın Mandalina Tedarikinde İlk Sırada

Türkiye, 2026 başından bu yana Rusya’nın en büyük tarım-gıda kümelenmesine yaklaşık 51,7 bin ton mandalina gönderdi. Food City analiz ve izleme departmanı başkanı Kseniya Malinovskaya’nın açıklamasına göre Türkiye, yıl sonu itibarıyla Rusya’nın mandalina tedarikinde en büyük tedarikçi konumunda bulunuyor. Çinli tedarikçiler 2026’nın ocak ayından ekim sonuna kadar kümelenmeye 33,1 bin ton mandalina gönderdi; geçen yıl aynı dönemde bu miktar 20,7 bin tondu. Güney Afrika Cumhuriyeti 16 bin ton, Mısır ise 9,7 bin tonla önde gelen diğer tedarikçiler arasında yer aldı. Türkiye’nin 2025’te artan mandalina ihracatı, yılbaşı öncesinde Rusya’daki perakende fiyatların düşmesine katkı sağladı.

Güney Afrika’da 2026/27 Ekim Sezonunda Kuraklık Riskine Karşı Planlama Öne Çıkıyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da 2026/27 Ekim Sezonunda Kuraklık Riskine Karşı Planlama Öne Çıkıyor

Güney Afrika’da Free State, North West, Mpumalanga ve Limpopo başta olmak üzere yaz yağışlarına bağlı bölgelerde faaliyet gösteren tahıl ve yağlı tohum üreticileri, 2026/27 üretim sezonunda maksimum verim yerine kuraklık riskini yönetmeye hazırlanıyor. Mevsim tahminleri, yaz aylarında güçlenebilecek El Niño’nun ülkenin yaz yağışlı bölgelerinde normalin altında yağış ve normalin üzerinde sıcaklık getirebileceğine işaret ediyor. Güney Afrika Hava Servisi ile Tarım Bakanlığı, sıcaklık stresi, nem açığı ve yağışların düzensiz dağılması konusunda uyarıda bulundu. Kaynakta, verim kayıplarının yalnızca sezon toplamındaki yağış eksikliğinden değil; çiçeklenme, tozlaşma ve tane doldurma dönemlerinde yaşanan sıcaklık stresinden de kaynaklanabileceği belirtiliyor. Bu nedenle üreticilere ekim tarihlerini kademelendirme, marjinal topraklarda mısır alanını azaltma ve ayçiçeğine yönelme gibi seçenekleri değerlendirme önerisi yapılıyor. Free State’te Pannar Seed’den Jaco Naudé, gübre ve ekim miktarlarının yeniden gözden geçirilmesini, sıcak hava dönemlerinde sulamanın günün daha serin saatlerinde yapılmasını tavsiye ediyor. Syngenta Seeds South Africa’dan Charles Basson ise ekim sırasında ve sonrasındaki ilk günlerde toprak sıcaklığının izlenmesi gerektiğini belirtiyor. Sıcak günlerle serin geceler arasındaki dalgalanmaların ayçiçeğinde Sclerotinia mantarını harekete geçirebileceği, mısırda ise erken dönemde yabancı ot kontrolünün önem taşıdığı aktarılıyor. Syngenta Seedcare’den Yolandi Furniss, kurak yazlarda nematodlara karşı tohum uygulamalarının genç kökleri koruyarak riski azaltabileceğini söylüyor. Grain SA’dan Corné Louw ise yüksek girdi maliyetleri, görece düşük tahıl fiyatları ve sezonun ilerleyen dönemlerinde ortaya çıkabilecek kuraklık nedeniyle üreticilerin denenmemiş ürün veya uygulamalara yönelmemesi gerektiğini vurguluyor. Gübre programlarının toprak analizleri, gerçekçi verim beklentileri ve tarla bazındaki maliyetlerle uyumlu hazırlanması isteniyor.

Gelir Tablosu, Güney Afrika’daki Küçük Çiftçilerin Kârlılığını Ölçmesine Yardımcı Olabilir
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Gelir Tablosu, Güney Afrika’daki Küçük Çiftçilerin Kârlılığını Ölçmesine Yardımcı Olabilir

Gelir tablosu, küçük ölçekli çiftçilerin işletmelerinin gerçek kârlılığını değerlendirmesine, maliyetlerini yönetmesine ve finansal kararlar almasına yardımcı olabilir. Güney Afrika’daki çiftçiler için hazırlanan değerlendirmede, yalnızca banka hesabına giren ve çıkan parayı izleyen basit nakit kayıtlarının işletmenin ekonomik durumunu tam olarak göstermediği belirtiliyor. Gelir tablosu ise belirli bir dönemde çiftliğin ne kadar gelir elde ettiğini, hangi maliyetlere katlandığını ve kâr ya da zarar durumunu ortaya koyuyor. Kaynakta bu yaklaşım, Güney Afrikalı ve kurgusal bir çiftçi olan Thabo Mokoena’nın örneği üzerinden açıklanıyor. Limpopo’da 15 hektarlık alanda mısır ve domates yetiştiren, ayrıca küçük bir etlik piliç işletmesi bulunan Mokoena’nın gelir tablosunda yalnızca gerçekleşmiş nakit satışlar değil, stoklardaki artış da dikkate alınıyor. Tahakkuk esaslı muhasebeye göre gelir ve giderler, nakdin el değiştirdiği tarihte değil, kazanıldıkları veya oluştukları dönemde kaydediliyor. Bu nedenle siloda yıl sonunda kalan ürünün değeri de ilgili dönemin gelirine dahil ediliyor. Örnekte Mokoena’nın toplam geliri 337.700 R, brüt kârı ise doğrudan üretim maliyetleri düşüldükten sonra 183.100 R olarak hesaplanıyor. Buna göre brüt kâr marjı %54,2’ye ulaşıyor; yani her 1 R’lik gelirin 54 senti doğrudan üretim maliyetleri karşılandıktan sonra kalıyor. Kaynak, bu oranın benzer işletmelerle karşılaştırılmasının üretim verimliliğinin rekabetçi olup olmadığını değerlendirmeye yardımcı olabileceğini belirtiyor. Değişken maliyetler üretim miktarına göre değişirken, sabit veya genel giderler üretim artsa ya da azalsa da büyük ölçüde aynı kalıyor. Tohum ve gübre gibi girdiler daha fazla alan ekildiğinde artarken, sürekli çalışan ücretleri gibi giderler üretim düşse bile devam ediyor. Bu ayrım özellikle kuraklık yıllarında önem taşıyor; çünkü sabit maliyetleri azaltmak zorlaşırken nakit rezervlerinin korunması ve borçların dikkatle yönetilmesi gerekiyor. Mokoena’nın tablosunda 22.800 R amortisman bulunuyor. Bu tutar, traktör ve sulama sistemi gibi sermaye varlıklarının kullanım süresince yıpranma maliyetinin yıllara dağıtılmasını ifade ediyor. Mokoena’nın kişisel vergi öncesi net tarım geliri 64.600 R olarak veriliyor. Kaynak, 600.000 R’nin üzerindeki yatırım dikkate alındığında bu tutarın yaklaşık %10 yatırım getirisine karşılık geldiğini ve çiftçinin sermayesini tarım dışında kullanması halinde daha yüksek bir getiri elde edip edemeyeceğini değerlendirmesi gerektiğini aktarıyor. Ayrıca depolanmış tahıl, tarladaki ürün ve hayvanların yıl sonunda maliyet veya net gerçekleşebilir değer esasına göre tutarlı biçimde değerlenmesi gerekiyor. Peşin ödenen giderlerin yalnızca ilgili döneme ait kısmı maliyet sayılırken, işletme sahibinin kişisel çekişleri gelir tablosuna dahil edilmiyor.

Güney Afrika’da Hane Tarımı Gıda Güvenliği İçin Öneriliyor
Görsel kaynağı: SAnews · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Hane Tarımı Gıda Güvenliği İçin Öneriliyor

Güney Afrika’da tarımsal üretim ve ülkedeki gıda mevcudiyeti, birçok hanenin yeterli gıdaya erişebildiği anlamına gelmiyor. Statistics South Africa’nın 2025 Genel Hanehalkı Araştırması’na göre hanelerin %22’si gıdaya erişimini yetersiz veya ciddi ölçüde yetersiz gördü; bireylerin %14,7’si ise 2025’te açlık yaşadı. İşsizlik, düşük hane gelirleri ve artan yaşam maliyetleri, ailelerin ihtiyaç duyduğu gıdayı satın almasını zorlaştırabiliyor. Kaynağa göre gıda güvensizliğiyle mücadele yalnızca tarımsal üretimi artırmayı gerektirmiyor. Gıdanın dağıtımı ve karşılanabilirliği iyileştirilirken hanelerin kendi gıda arzını destekleme kapasitesinin de güçlendirilmesi gerekiyor. Bu kapsamda hane tarımı ve yerli gıdaların yeniden değerlendirilmesi öneriliyor. Umbila (mısır), morogo veya imifino (geleneksel yapraklı sebzeler), pampoen (balkabağı), patats (tatlı patates) ve börülce, kuşaklar boyunca tüketilen ve gıda güvenliğine katkı sağlayabilecek ürünler arasında sayılıyor. Ev bahçeleri, ailelerin kendi tüketimi için sebze ve uygun ürünler yetiştirerek gıda bütçesi üzerindeki baskıyı azaltabilir. Alanı sınırlı haneler için topluluk bahçeleri, kaynak ve beceri paylaşımına imkân tanıyor. Gauteng’de Sebokeng, Evaton, Sharpeville, Boipatong ve Tshepiso’da; Cape Town’da ise Khayelitsha, Gugulethu ve Nyanga’da topluluk bahçeleri belgelendi. Kaynakta, kentsel üretim için Küba’nın arka bahçeleri, boş arazileri ve topluluk bahçelerini bir arada kullanan uygulamalarından da ders çıkarılabileceği belirtiliyor. Gıda üretimi becerilerinin aileler, topluluk bahçeleri, tarım kuruluşları ve okullar aracılığıyla kuşaklar arasında aktarılması da öneriliyor. Temel Eğitim Bakanlığı’nın Ulusal Okul Beslenme Programı’yla bağlantılı Okul Gıda Bahçesi Girişimi 2004’te başlatıldı ve öğrencilere tarımda pratik deneyim sağlıyor. David Jacobs, hükümetin hanelere ve topluluk bahçelerine tohum, alet, su, uygun arazi ve pratik tarım rehberliği sunarak desteği güçlendirmesi gerektiğini belirtiyor.

Tayland Pirinci İhracatında Filipinler ve Malezya Pazarları Büyüdü
Görsel kaynağı: Prachachat Turakij · Özgün haber
Veri haberi

Tayland Pirinci İhracatında Filipinler ve Malezya Pazarları Büyüdü

Tayland Dış Ticaret Departmanının açıklamasına göre ülkenin pirinç ihracatı 2569 yılının ocak-eylül döneminde 4,99 milyon tona, ihracat değeri ise 2,962 milyar ABD dolarının üzerine çıktı. Asya bölgesine yapılan pirinç ihracatı 1,71 milyon ton olarak gerçekleşti ve geçen yılın aynı dönemine göre %13,25 arttı. Bu sonuçlar, Tayland pirinci ihracatında Asya pazarlarının önemini koruduğunu gösterdi. Filipinler ve Malezya, artışın en belirgin olduğu pazarlar arasında yer aldı. Filipinler’e Tayland pirinci ihracatı geçen yılın aynı dönemine göre %263, Malezya’ya ihracat ise %155 yükseldi. Yetkili Arada Feungthong, Tayland ile bu iki ülke arasındaki ticari temasların ağustos ayında sürdürüldüğünü ve her iki ülkenin Tayland’ı gıda güvenliği alanında stratejik ortak olarak gördüğünü belirtti. Tayland’ın kalite, sözleşmelere uygun teslimat ve zamanında sevkiyat kapasitesine duyulan güvenin de talebi desteklediği aktarıldı. Departman, ihracatı sürdürmek ve pazar çeşitliliğini artırmak amacıyla Hong Kong, Japonya, Filipinler ve Güney Afrika’daki pirinç ithalatçılarıyla görüşmeler yapmayı planlıyor. Ayrıca Taylandlı ihracatçılarla yabancı alıcıları bir araya getirmek, Tayland pirincini tanıtmak ve yeni siparişleri desteklemek için uluslararası bir pirinç konferansı düzenlenmesi öngörülüyor. Açıklamaya göre çoklu pazarlara yönelik bu çalışmalar, tek bir pazara bağımlılıktan kaynaklanan riski azaltmayı ve Tayland pirinç üretimini destekleyecek siparişleri artırmayı amaçlıyor.

Güney Afrika'da Belediye Altyapısı Kanatlı Üreticilerinin Maliyetlerini Artırıyor
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika'da Belediye Altyapısı Kanatlı Üreticilerinin Maliyetlerini Artırıyor

2 yayıncı · 2 haber · Karşılaştır

Güney Afrika’da kötüleşen belediye altyapısı ile güvenilir olmayan su ve elektrik hizmetleri, kanatlı üreticilerinin maliyetlerini artırıyor. FairPlay Hareketi tarafından düzenlenen web seminerinde sektör temsilcileri, hizmet sunumundaki aksaklıkların kanatlı sektörünün rekabet gücünü, gıda güvenliğini ve kırsal istihdamı tehdit ettiğini söyledi. Tartışma, yerel yönetim seçimlerine altı gün kala yapıldı. Güney Afrika Kanatlı Birliğinin piliç organizasyonunun genel müdürü Izaak Breitenbach, modern tavuk kümeslerinin sıcaklık, oksijen ve karbondioksit seviyelerini bilgisayarlı sistemlerle düzenlediğini belirtti. Bu nedenle elektrik kesintileri ve yüksek sıcaklıklarda yaşanan su sıkıntıları, hem hayvan refahı hem de üretimin devamlılığı açısından ciddi risk oluşturuyor. Breitenbach, tipik bir kümesin yaklaşık 6 milyon Güney Afrika randına mal olduğunu ve altyapı arızalarının bu yatırımları tehlikeye attığını söyledi. Sorunların özellikle kırsal bölgelerdeki küçük işletmeleri etkilediği belirtildi. Yaklaşık 800 küçük ölçekli üretici, ülkenin tavuk üretiminin %5 ila 10’unu gerçekleştiriyor. FairPlay Hareketi kurucusu Francois Baird, altyapının yem kadar önemli bir üretim girdisi hâline geldiğini ifade ederken, Breitenbach belediyelerin sektörün hedeflerine ulaşmasını sağlayacak planlara daha fazla katılması gerektiğini savundu. Altyapı sorunlarının sürmesi hâlinde ithalatın artabileceği ve yerli sektörün zarar görebileceği uyarısı yapıldı.

2025/2026 Sezonunda Dünya Kuru Üzüm Üretiminin 2024/2025’e göre %14 Gerilemesi Bekleniyor
Görsel kaynağı: AgroKavkaz · Özgün haber
Veri haberi

2025/2026 Sezonunda Dünya Kuru Üzüm Üretiminin 2024/2025’e göre %14 Gerilemesi Bekleniyor

INC’nin Mart 2026 raporuna göre kuru üzüm, sultaniye ve Korint üzümünün dünya genelindeki toplam üretiminin 2025/2026 sezonunda yaklaşık 1,16 milyon tona gerilemesi bekleniyor. 2024/2025 sezonunda yaklaşık 1,35 milyon ton olan üretime kıyasla düşüşün yaklaşık %14 düzeyinde olacağı tahmin ediliyor. Gerileme, birkaç büyük üretici ülkede hasadın kötüleşmesiyle ilişkilendiriliyor. Rapora göre Türkiye’nin 2025/2026 sezonunda kuru üzüm üretimi yaklaşık 165 bin tona, Hindistan’ın üretimi 160 bin tona ve İran’ın üretimi 140 bin tona düşecek. ABD üretiminin 157 bin ton olması beklenirken, Çin’de üretimin yaklaşık 190 bin tona, Güney Afrika’da ise 101 bin tona yaklaşacağı öngörülüyor. Türkiye, Hindistan, İran ve ABD, kuru üzümün uluslararası pazarındaki önemli üretici ülkeler arasında yer alıyor. Piyasa görünümünü yalnızca üretim miktarı belirlemiyor. Başlangıç stokları, iç tüketim, ihracat kapasitesi ve sezon sonu stokları da arz koşullarında etkili oluyor. INC, 2025/2026 sezonu sonunda dünya kuru üzüm stoklarının önceki sezondaki yaklaşık 154,2 bin tondan 136,9 bin tona gerileyeceğini tahmin ediyor. Çin için aynı sezon üretim tahminleri ise kurumlara göre farklılaşıyor; USDA FAS yaklaşık 200 bin ton, INC ise 190 bin ton öngörüyor. Üretimdeki düşüş, fiyatların otomatik olarak artacağı anlamına gelmiyor. Talebin zayıflaması veya büyük üretici ülkelerden birinde hasadın beklentileri aşması, piyasa baskısını azaltabilir. 2025–2026 döneminde farklı kuru üzüm türlerinin ihracat fiyatları kilogram başına yaklaşık 1,5–3,2 avro arasında seyretti; bu aralık perakende fiyatlarını değil, ihracat fiyatlarını gösteriyor. Türkiye’de özellikle Avrupa’daki şekerleme ve fırıncılık sektörlerinde kullanılan çekirdeksiz kuru üzüm üretimi, ülkenin uluslararası ticaretteki önemini koruyor.

Güney Afrika’da Kiraz Sezonu Erken Başladı, Ceres’te Üretim %50’den Fazla Düşebilir
Görsel kaynağı: Portal Agro Chile · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Kiraz Sezonu Erken Başladı, Ceres’te Üretim %50’den Fazla Düşebilir

Güney Afrika’nın 2026 kiraz sezonu, geleneksel takvimden iki ila üç hafta önce, ekim başında başladı. Tru-Cape Fruit Marketing’in aktardığına göre sezonun ilk meyveleri 8 Ekim’de hasat edilip paketlendi. Ancak ülkenin başlıca kiraz üretim bölgesi Ceres’te üretim hacminin önceki sezona göre %50’den fazla düşebileceği öngörülüyor. Üretimdeki gerileme, sektör tarafından öncelikle çiçeklenme dönemindeki olumsuz hava koşullarına bağlanıyor. Tru-Cape Tedarik Direktörü Calla du Toit, erken çeşitlerin ağustos sonundaki olağanüstü yüksek sıcaklıkların görüldüğü bir hafta içinde çiçeklendiğini belirtti. Şirketin değerlendirmesine göre sıcaklıklar, tozlaşma için etkili süreyi kısaltarak meyve tutumunu azaltmış olabilir. Ardından sıcaklıkların düşmesi, üretimin bir bölümünde soğuk zararına yol açmış olabilir. Düşük üretim beklentisine karşın ilk meyvelerde kalite göstergeleri olumlu oldu. Tru-Cape, kirazların 30 milimetreye kadar kalibreye ve yüksek şeker seviyelerine ulaştığını bildirdi. Daha az meyve bulunması, ürünün optimum olgunlukta toplanmasına daha fazla dikkat edilmesini sağlarken, şirket yeterli iş gücünün bu çalışmayı kolaylaştırdığını belirtti. Buna karşılık düşük hacim, üreticiler açısından ekonomik bir zorluk oluşturuyor. Tru-Cape, arzın azalması ve Güney Afrika’da iç talebin güçlü seyretmesi nedeniyle ticari programlarında yerel pazara öncelik vermeyi planlıyor. Şirket, fiyatların geçen sezondan biraz daha yüksek olmasını bekliyor. İhracatta ise önceki sezon yaklaşık %15 olan payı bu sezon %20’ye yaklaştırmayı hedefliyor; ancak her operasyon için lojistik maliyetleri, taşıma riskleri ve beklenen kârlılık değerlendirilecek.

Mısır Silajında Enerji Değerini Artırmak İçin Nişasta ve Kuru Madde Dengesi Öne Çıkıyor
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber
Veri haberi

Mısır Silajında Enerji Değerini Artırmak İçin Nişasta ve Kuru Madde Dengesi Öne Çıkıyor

Güney Afrika’daki süt ve besi işletmelerinde temel kaba yem kaynaklarından biri olan mısır silajının gerçek değerinin, yalnızca yüksek hacimle değil, enerji yoğunluğuyla değerlendirilmesi gerektiği belirtiliyor. Pannar Seed saha agronomisti Kerry Rowlands, üreticilerin besleme programlarında kuru madde ile nişasta arasındaki dengeye odaklanarak silajın yem verimliliğini artırabileceğini ve pahalı ticari yem katkılarına olan ihtiyacı azaltabileceğini ifade ediyor. Yüksek değerli silaj üretimi, ekimden önce toprak koşullarının yönetilmesiyle başlıyor. Özellikle toprak altı asitliğinin giderilmesi ve potasyum düzeylerinin dengelenmesi önem taşıyor; çünkü bütün bitkinin hasadı, yalnızca dane hasadına kıyasla topraktan daha fazla besin kaldırıyor. Hibrit seçiminde ise biyokütle miktarı, dane potansiyeli pahasına artırılmamalı. Rowlands’a göre dane, mısır silajının enerji değerinin %65’ine kadarını sağlayabildiği için yüksek dane verimi sunan hibritler silaj için de uygun seçenekler olabilir. Silajlık mısırda ekim sıklığı, biyokütleyi yükseltmek amacıyla dane üretimine göre genellikle %10 ila 30 daha yüksek tutuluyor. Ancak bitkilerin ışık ve besinler için aşırı rekabet etmesi koçanların küçülmesine ve nişasta yoğunluğunun azalmasına yol açabiliyor. Düzgün çıkış için toprak sıcaklığının sürekli 15°C’nin üzerinde olması ve yeterli nem bulunması gerekiyor. Kuraklık, besin eksikliği ve yaprak hastalıkları ise kök gelişimini, dane dolumunu ve nihai yemin enerji kalitesini düşürebiliyor. Hasat sonrasında da uygulama hataları silajın değerini azaltabiliyor. Sıkıştırma ve kapatma işlemlerinin dikkatle yapılması, bunker veya balyaya oksijen girmesini önlemek açısından kritik. Hava girişi maya ve küf oluşumuna, bozulmaya ve önemli yem kayıplarına neden olabiliyor. Bu nedenle yüksek kaliteli mısır silajı; toprak hazırlığı, hibrit seçimi, bitki sağlığı, hasat, sıkıştırma ve depolama aşamalarının tamamında doğru uygulamaya bağlı bulunuyor.

Kuzu ve Yün İçin Tüketici Beklentileri Üretim Kararlarını Şekillendiriyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Kuzu ve Yün İçin Tüketici Beklentileri Üretim Kararlarını Şekillendiriyor

Kuzu ve yünün tüketici için güncel kalmasının yalnızca üretimi artırmaya bağlı olmadığı belirtildi. Güney Afrika’nın Western Cape bölgesindeki Kleinmond yakınlarında düzenlenen Dünya Dohne Merinosu Konferansı’nda yapılan dört sunumda, sektörün tüketicilerin neye değer verdiğini anlaması, bu beklentilere uygun ürünler geliştirmesi ve üreticilerin elde edilen gelirden pay alması gerektiği ele alındı. Sunumlarda yünün çevresel özellikleri, Karoo Kuzu’sunun menşei ve kuzu etinin tüketim kalitesi işlendi. Uluslararası Yün Tekstil Örgütü (IWTO) genel sekreteri Dalena White, yünün çevresel özelliklerinin nasıl ölçüldüğünü ve tüketicilere nasıl anlatıldığını değerlendirdi. White, yünün yenilenebilir ve kullanım ömrünün sonunda biyolojik olarak parçalanabilir olmasına rağmen, perakendecilerin lif seçiminde kullandığı bazı çevresel değerlendirmelerin bu özellikleri yeterince yansıtmayabileceğini savundu. Avrupa Birliği’nin Ürün Çevresel Ayak İzi metodolojisi Ecobalyse ile Higg Materials Sustainability Index’in doğal ve sentetik lifleri karşılaştırma biçiminin, koyun yetiştiriciliğinin doğal karbon döngüsü ile sentetik liflerin mikroplastik ve atık etkilerini tam olarak hesaba katıp katmadığını sorguladı. White’ın sunumunda, küresel giyim ve tekstil üretiminin yüzyılın ilk 15 yılında nüfus artışını aşarak iki katına çıktığı ve bir giysinin atılmadan önce ortalama 7 ila 10 kez giyildiği belirtildi. IWTO’nun Haziran 2026’da yayımlanan Green Book çalışmasının sürdürülebilirlik çerçevesiyle ilgili araştırmaları bir araya getirdiği, uluslararası çiftlik çalışmalarının sonuçlarının ise 2027’nin başında beklenildiği aktarıldı. Stellenbosch Üniversitesi’nden Prof. Johann Kirsten, Karoo Kuzu’sunun menşeini ürün, üretici ve bölge arasındaki ilişkiye dayanan bir coğrafi işaret olarak anlattı. Tüketici araştırmasında 355 katılımcının %93,8’i Karoo Kuzu’sunu Karoo’da yetiştirilen hayvanlarla ilişkilendirirken, %88,5’i belirli Karoo çalılarıyla beslenme ile etin karakteristik tadı arasındaki bağlantıyı tanıdı. Ancak bu bilinirliğin çiftçilere henüz düzenli bir fiyat primi sağlamadığı, bazı uzman kasapların daha yüksek ödeme yaptığı ve bir perakende denemesinde etiketli Karoo Kuzu’sunun daha yüksek fiyata rağmen karşılaştırma ürününden fazla sattığı belirtildi. Queensland Üniversitesi’nden Prof. Louw Hoffman ise karkas ağırlığı, yaş, yağ örtüsü ve konformasyonun tüketicinin yumuşaklık, sululuk, lezzet ve genel beğeni değerlendirmesini tek başına göstermediğini söyledi. Avustralya’da daha ağır ve yağsız karkaslara yönelimin kas içi yağı azaltarak tüketim kalitesini düşürebildiği, 1.471 kuzu üzerindeki araştırmada daha derin göz kası için seçimin tüketici puanlarıyla olumsuz ilişkilendirildiği aktarıldı. Bu nedenle verim ile tüketim kalitesinin birlikte ölçülmesi gerektiği, Avustralya’daki programda 2010’a kadar 90.000’den fazla tadımın yaklaşık 15.000 tüketiciyle gerçekleştirildiği bildirildi.

Güney Afrika’da Ulusal Gıda Bulunabilirliği Hanelerde Gıda Güvencesini Garantilemiyor
Görsel kaynağı: SAnews · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Ulusal Gıda Bulunabilirliği Hanelerde Gıda Güvencesini Garantilemiyor

Güney Afrika’da yerli tarımsal üretim ve ithalat, temel gıdalar ile diğer ürünlerin ulusal piyasalarda bulunmasını sağlasa da bu durum bütün hanelerin gıdaya güvenli erişimi olduğu anlamına gelmiyor. Tarım Bakanlığı geçimlik tarım birimi yetkilisi Thulile Dlamini, ülkenin ulusal düzeyde genel olarak gıda yeterliliğini koruduğunu, ancak asıl sorunun hanelerin gıdaya erişimi olduğunu belirtti. Bu erişim; yoksulluk, işsizlik, gelir eşitsizliği, tehlikeler ve açık piyasa sistemindeki gıda fiyatı oynaklığından etkileniyor. GHS 2025 verilerine göre 2025’te yaklaşık 15,8 milyon kişi yetersiz veya ciddi ölçüde yetersiz gıda erişimi yaşadı. Bu sayı 2023’te 16,3 milyon, 2024’te ise 15,9 milyon olarak kaydedilmişti. Verilerde düşüş görülmesine rağmen, kaynak ulusal gıda bulunabilirliğinin her hane için otomatik olarak gıda güvenliğine dönüşmediğine dikkat çekiyor. Güney Afrika’nın gıda ve beslenme güvenliği politikası, yeterli, güvenli ve besleyici gıdaya her zaman erişimi temel alıyor. 2023 Ulusal Gıda ve Beslenme Güvenliği Araştırması, sorunun yalnızca gıdanın miktarıyla sınırlı olmadığını gösterdi. Araştırmaya göre 0–5 yaş çocuklarda bodurluk %28,8, zayıflık %5,3 ve düşük kiloluluk %7,8 seviyesindeydi. Aynı yaş grubunda fazla kilo oranı %25,3, obezite oranı ise %32,1 olarak ölçüldü. Araştırma ayrıca Güney Afrika hanelerinin %63,5’inin bir dereceye kadar gıda güvencesizliği yaşadığını ortaya koydu. Hükümet, gıda güvencesizliğiyle mücadelede hane ve toplum bahçelerine, küçük üreticilere ve gıda dağıtım ağlarına odaklanıyor. Programlar kapsamında tohum, gübre, hayvan ve diğer tarımsal girdilerin yanı sıra teknik destek, mekanizasyon ve üretim altyapısı sağlanıyor. Amaç, geçimlik üreticilerin uygun olduğu durumlarda küçük ölçekli ve ticari değer zincirlerine ilerlemesini desteklemek. Gıda bankaları ve toplum dağıtım ağları da kamu ve özel sektör kuruluşlarıyla birlikte gıda toplayarak savunmasız hanelere ve toplum temelli beslenme programlarına ulaştırıyor. Tarım Bakanlığı, 2025/26 bütçe görüşünde gıda güvenliği ve çiftçi destek programları için 3,2 milyar rand ayırdığını açıkladı. Güney Afrika İyi Tarım Uygulamaları (SA-GAP) sertifikasyon programı kapsamında en az 740 üretici desteklenirken, gelecek yıl 1.700 çiftçiye daha ulaşılması planlandı. Bakanlık ayrıca ikinci Ulusal Gıda ve Beslenme Güvenliği Planı üzerinde çalışıyor. Dlamini’ye göre yetersiz beslenmeyle mücadele, sektörler arası koordinasyon ve yerel koşulları dikkate alan hedefli müdahaleler gerektiren ortak bir ulusal sorumluluk.

Güney Afrika’da Herbisit Direncine Karşı Yabancı Ot Kontrolü Yeniden Ele Alınıyor
Görsel kaynağı: Farmer’s Weekly · Özgün haber
Veri haberi

Güney Afrika’da Herbisit Direncine Karşı Yabancı Ot Kontrolü Yeniden Ele Alınıyor

Güney Afrika’da koruyucu tarım uygulamalarının yaygınlaşması, yabancı ot kontrolünde herbisitlerin üstlendiği rolü artırırken, kimyasallara tekrarlanan bağımlılık direnç sorununu büyütüyor. Stellenbosch Üniversitesi Tarım Bilimleri Bölümü’nden tarım bilimci Louise Bestbier, başarılı mücadelenin mekanik ya da kimyasal yöntemlerden yalnızca birini seçmekten geçmediğini belirtiyor. Bestbier’e göre yabancı otların yaşam döngüsünün farklı aşamalarında baskı oluşturmak için birden fazla uygulamanın birlikte kullanılması gerekiyor. Geleneksel üretim sistemlerinde sürüm ve diğer toprak işleme faaliyetleri yabancı otları sökerek ve tohumları toprağın farklı katmanlarına taşıyarak kontrolün bir bölümünü sağlıyordu. Ancak koruyucu tarım; toprak yapısını korumak, nemi muhafaza etmek, erozyonu sınırlamak ve bitki artıklarını yüzeyde tutmak için toprak işlemesini azaltıyor. Böylece daha önce toprak işlemenin üstlendiği kontrol işlevi büyük ölçüde herbisitlere kalıyor. Bestbier, çözümün yoğun sürüme dönmek değil, stratejik toprak işleme, otlatma, ürün rekabeti, örtü bitkileri ve tohum bankası yönetimini kimyasal uygulamalarla birlikte değerlendirmek olduğunu söylüyor. Tarlaların tamamında rutin toprak işleme yerine, yabancı ot baskısının veya tohum bankasının müdahaleyi gerektirecek kadar yükseldiği alanlarda seçici uygulama yapılması öneriliyor. Stellenbosch Üniversitesi yüksek lisans öğrencisi Kaylen van Wyk’in Langgewens Araştırma Çiftliği’nde, Moorreesburg yakınlarındaki Swartland bölgesinde yürüttüğü iki sezonluk çalışmada saman şeridi oluşturma ve dar rüzgâr sırası yakma yöntemleri incelendi. Hasat makinesinin arkasına takılan bir düzenek, yabancı ot tohumu içeren samanı tarlaya yaymak yerine yaklaşık 500-600 milimetre genişliğinde dar bir şeritte topluyor. Tohumların aynı hatta yoğunlaşması, çıkan yabancı otlar arasındaki rekabeti ve gölgelenmeyi artırırken bu alanların izlenmesini ve yönetilmesini kolaylaştırıyor. Denemelerde kontrol alanlarına göre gözle görülür farklar oluştu, ancak sonuçlar henüz istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Çalışmanın yapıldığı alanlarda yabancı ot tohumu baskısı yüksek olduğu için belirgin değişikliklerin yalnızca iki sezonda ortaya çıkmasının beklenmediği, hedefin tohum bankasını yıllar boyunca tekrarlanan müdahalelerle kademeli olarak azaltmak olduğu aktarıldı. Dar rüzgâr sırası yakmada, yoğunlaştırılmış artıklar yakılarak içindeki tohumların yok edilmesi amaçlanıyor. Denemelerde 400°C’nin üzerinde sıcaklıklar kaydedildi ve bu seviyenin çavdar otu tohumlarını yok etmeye yeterli olduğu belirtildi. Rüzgâr sıraları ekili alanın %10’undan daha azını kapladığı için uygulama, tüm tarlayı yakmaya kıyasla toprağın daha küçük bir bölümünü ısıya maruz bırakıyor. Bununla birlikte yöntemi kullanmak isteyen çiftçilerin yakma izni alması gerekiyor. Saman şeridi ve dar rüzgâr sırası yakma, hasat sırasında yabancı ot tohumlarını yakalayan, yoğunlaştıran veya yok eden hasat yabancı ot tohumu kontrolü yaklaşımının parçaları olarak değerlendiriliyor. Yaklaşım, herbisite dirençli yıllık çavdar otunun kontrolünün zorlaşması üzerine Avustralya’da kapsamlı biçimde geliştirildi; Stellenbosch Üniversitesi’nde ayrıca hasat artıklarındaki tohumları öğüterek yok eden teknolojilerin Batı Cape tahıl üretiminde kullanılabilirliği araştırılıyor. Hayvancılık da yabancı ot baskısını azaltmak için kullanılabilecek araçlar arasında gösteriliyor. Tahıl üreticilerinin bir bölümünün yeniden hayvancılığa yönelmesinde, hayvanların örtü bitkileri ve ürün artıklarından yararlanması, besin döngüsüne katkı sağlaması ve yabancı otları baskılaması etkili oluyor. Ancak zamanlama kritik önem taşıyor. Yabancı otlar tohum bağlamadan önce otlatılırsa risk azalırken, olgun tohumlar hayvanların sindirim sisteminden canlı geçerek gübreyle başka alanlara taşınabiliyor.