Rotterdam’daki Yüzen Süt Çiftliği Bürokrasi Nedeniyle İneklerini Sattı
Hollanda’nın Rotterdam Limanı’nda faaliyet gösteren yüzen süt çiftliği, inek bölmelerinin zeminindeki kauçuk kaplamanın sertifikasyonu konusunda yerel makamlarla yaşanan anlaşmazlığın ardından süt sığırcılığını sonlandırdı. Ortaklardan Minke van Wingerden, aylar süren görüşmelerden sonra çözüm bulunamadığını ve 28 ineğin ağustos ayında Rotterdam çevresindeki süt çiftliklerine satıldığını söyledi. Hayvanlar, beton bir mavnada altı yıl boyunca sağılmış ve sütleri peynire işlenmişti. Sorun, sığır bölmelerinin altındaki zeminin yenilenmesi gerektiğinde ortaya çıktı. İşletme, Almanya’daki bir şirketten yedek kauçuk kaplama buldu ancak ürün Rotterdam makamlarınca sertifikalandırılmadı. Kaplamanın üreticisi de sertifikasyon sürecine girmek istemeyince anlaşmazlık çözülemedi. Yetkililer, kaplama sertifikalandırılmaz veya kaldırılmazsa haftalık 16.000 Yeni Zelanda doları para cezası uygulanabileceği uyarısında bulundu. İşletmenin karşılaştığı diğer sorun, liman makamlarının iskeleyi yalnızca 18 aylığına yenilemesi oldu. Çiftliğin bulunduğu alanın yeniden geliştirilmesi planlandığından, işletme inekleri çıkarmak ve faaliyet modelini değiştirmek zorunda kaldı. Floating Farm'ın 2028'de yeni bir demirleme yeri bulması gerekiyor; işletme bu konuda yetkililerle görüşüyor. Floating Farm 2.0 adıyla yeniden yapılandırılan işletme, LED aydınlatma altında fesleğen, nane, mikro yeşillikler ve yenilebilir çiçekler yetiştiriyor. Ayrıca yerel çiftliklerden kamyonlarla getirilen süt kullanılarak gouda peyniri üretiliyor. Bir kilogram peynir için 8 litre süt gerektiği belirtilirken, sebze ve peynir ürünleri perakendecilere, restoranlara ve çiftliğin yanındaki mağazaya satılıyor. Projenin başlangıcında, kentlere yakın yerel gıda kaynakları oluşturma hedefi bulunuyordu.
