Ülke, konu ve tarihe göre yerel kaynaklardan gelen haberleri keşfedin.
6 haber · Sayfa 1
2027 için yayımlanan “Akıllı Hamleler” önerisinde, tarım arazisi satın almadan önce sürdürülebilir bir borçluluk düzeyi hedeflenmesi gerektiği belirtildi. Öneri, alım kararından önce yıllık ödeme yükünün dikkate alınmasını istiyor. Metne göre yıllık ödeme, brüt gelirin yaklaşık üçte biri seviyesinde olmalı. Kaynak, bu oranı tarım arazisi alımı öncesinde borç düzeyini belirlemek için bir ölçüt olarak sunuyor.
Hindistan’ın Karnataka eyaletinde Başbakan DK Shivakumar ile şeker kamışı üreticilerinin liderleri arasında yapılan fiyat görüşmeleri karar alınmadan sona erdi. Üretici temsilcileri, Adil ve Ücretlendirilebilir Fiyat’a (FRP) ek olarak ton başına 1.000 rupi Eyalet Tavsiye Fiyatı (SAP) talep ederken hükümet, seçilmiş üretici temsilcileriyle yeni bir görüşme turu yapılacağını açıkladı. Kaynak metinde 29 Ekim için belirtilen ziyaret ise Shivakumar’ın yeni görüşmesinden ziyade Birlik hükümeti komitesinin Karnataka’ya ziyareti olarak aktarılıyor. Shivakumar, taleplerin değerlendirilmesini zorlaştıran başlıca koşulların şiddetli kuraklık, artan elektrik sübvansiyonu harcamaları ve eyaletin mali kısıtları olduğunu söyledi. Karnataka’nın beş on yılın en ağır kuraklıklarından biriyle karşı karşıya olduğunu belirten Shivakumar, yetersiz yağışın Tungabhadra ve Cauvery dahil büyük nehir havzalarını etkilediğini, yeraltı suyu seviyelerinin yaklaşık %38 gerilediğini ve içme suyu sıkıntısı yaşandığını ifade etti. Elektrik maliyetlerinin de baskı oluşturduğu belirtildi. Shivakumar’a göre HESCOM, tarımsal pompa setlerinin elektrik faturaları için 9.000 ila 12.000 crore rupi ek kaynak istedi. Eyalet hükümeti ise sulama ve göl doldurma projelerinin elektrik sübvansiyonları ile enerji ihtiyaçlarına yaklaşık 22.000 crore rupi harcıyor. Shivakumar, mevcut koşullarda üreticilerin istediği ton başına 1.000 rupilik ek ödemenin zor olduğunu, azalan şeker kamışı ekimi, düşük şeker üretimi ve etanol üretimine getirilen kısıtlamaların durumu daha da karmaşıklaştırdığını söyledi. Üretici liderleri hükümetten yeni güvenceler yerine somut bir paket açıklamasını istedi. Talepler arasında ton başına 4.500 rupi alım fiyatı, FRP’nin 4.450 rupiye çıkarılması için Birlik hükümetine baskı yapılması ve SAP’nin uygulanması bulunuyor. Shivakumar, geçen yıl ton başına 250 rupilik ek ödeme kapsamında hükümetin 50 rupilik payını ödediğini, bunun taahhüt edilen katkının %80’ine karşılık geldiğini, ancak şeker fabrikalarının kendi paylarını ödemediğini söyledi. Görüşmelere 81 şeker fabrikasının temsilcileri katılırken Birlik Bakanı Pralhad Joshi başka bir program nedeniyle toplantıda yer almadı. Üretici temsilcileri ayrıca FRP hesaplama yöntemlerinin değiştirilmesini, şeker verimi hesaplarının bağımsız biçimde doğrulanmasını, ödemelerin 15 gün içinde yapılmasını ve gecikmeler için faiz uygulanmasını talep etti. Toplantıda tekrarlanan söz kesmeler ve üreticilerin somut karar talebi görüşmeleri uzattı; bazı BJP milletvekilleri de önceki protestolarda verilen vaatler nedeniyle sorgulanmalarının ardından toplantıdan ayrıldı.
Uruguay’daki Federación Rural, arazi alımının alıcının uyruğuna göre sınırlandırılmasına karşı çıktı. Kurum, kamu politikalarının üretimin kârlılığını artırmaya, Uruguaylı üreticilerin araziye erişimini kolaylaştırmaya ve büyük sermayeleri desteklediğini savunduğu istisna rejimlerini kaldırmaya odaklanması gerektiğini bildirdi. Açıklama, “Extranjerización de la Tierra” başlıklı bir duyuruyla yapıldı. Federación Rural, iç kesimlerin nüfus kaybı, orta ölçekli ve aile işletmelerinin azalması ile yerel üreticilerin araziye erişememesi konusundaki kaygıları paylaştığını belirtti. Ancak bu sorunların çözümü için alıcının uyruğunu ölçüt alan yaklaşımı uygun bulmadı. Kuruma göre üretim dokusunu bozan temel unsur, sermayenin ulusal ya da yabancı olmasından bağımsız olarak arazi ve üretimin yoğunlaşması. Bu nedenle alıcının uyruğu, sorunu belirlemek için yetersiz bir gösterge olarak değerlendirildi. Kurum ayrıca, kimlerin arazi satın alabileceğine getirilecek kısıtlamaların mevcut arazi sahibinin taşınmaz değerini düşürebileceği uyarısında bulundu. Federación Rural’a göre mevcut sahiplerin çoğu Uruguaylı üreticilerden oluşuyor ve böyle bir değer kaybı için tazminat öngörülmüyor. Mülkiyet kurallarında değişiklik yapılmasının Uruguay’ın oluşturduğu öngörülebilirlik itibarını zedeleyebileceği ve tarım sektörünü aşan sonuçlar doğurabileceği de belirtildi. Kurum, “etkin kontrol” gibi kavramların idari takdir alanını genişletebileceğini savundu. Federación Rural’ın teşhisine göre yabancılaşma tartışmasının merkezinde yalnızca sahiplerin uyruğu bulunmuyor. Düşük işletme kârlılığı ile yüksek arazi fiyatı arasındaki farkın, istisna rejimlerinden yararlanan büyük sermayelerin vergi avantajlarıyla birleştiği ve Uruguaylı üreticilerin mülkiyete erişimini zorlaştırdığı ifade edildi. Kurum, çeşitlendirilmiş portföylere sahip şirketlerin araziyi bir güvenli varlık olarak kullanabildiğini, geleneksel üreticinin ise üretim marjına bağımlı olduğunu belirtti. Düşük kârlılığın toprağın yoğun ve çıkarıcı biçimde kullanılmasına yol açabileceği, bunun da sürdürülebilirliği güvence altına almayacağı kaydedildi. Kurumun aktardığı verilere göre 2007-2020 arasında istisnai nominatiflik rejimi kapsamında yaklaşık 7 milyon hektar için başvuru yapıldı; bu alan ülkenin yüzölçümünün %43,75’ine karşılık geldi. Başvurulan alanın yaklaşık %80’i sekiz şirkette toplandı. Federación Rural, vergi teşvikleri içeren istisna rejimlerinin eşit olmayan rekabet koşulları yarattığını ve bu avantajlara sahip olmayan üretim sistemlerini olumsuz etkilediğini savundu. Federación Rural, nihai arazi sahiplerinin belirlenebilmesi için kamuya açık bir mülkiyet kayıt ve izlenebilirlik sistemi kurulmasını önerdi. Paravan şirketler veya vakıflar arkasındaki gerçek sahiplerin gizli kalmasını önlemeyi amaçlayan bu sistemin yanı sıra istisna rejiminin ve yürütme organının istisna verme yetkisinin kaldırılması istendi. Özellikle hamiline yazılı paylara sahip anonim şirketlerin arazi alımındaki istisnaların sona erdirilmesi önerildi. Uruguaylı üreticiler için uzun vadeli ve teşvikli finansman, vergi avantajları, miras işlemlerinde kolaylıklar ve Banco República’nın daha uygun kredi koşulları sunması da öneriler arasında yer aldı. Kurum, yabancı yatırımlara bütünüyle karşı olmadığını; adil rekabet ve ulusal üretimle tamamlayıcılık sağlandığında bu yatırımları desteklediğini açıkladı.
Brezilya’nın Güney bölgesinde tarım arazisi alımını finanse eden krediye ilgi 2025’te belirgin biçimde arttı. Kredi sözleşmelerinin sayısı 2024’teki 191’den 2025’te 383’e yükseldi. Serbest bırakılan kaynak da 32,2 milyon Brezilya realinden 89,8 milyon reale çıkarak yaklaşık %179 arttı. Rio Grande do Sul 193 sözleşmeyle ilk sırada yer alırken Paraná’da 124, Santa Catarina’da 66 işlem yapıldı. Kredi, özellikle kendi mülkünü edinmek ve aile işletmesindeki tarımsal faaliyeti sürdürmek isteyen genç çiftçiler için bir seçenek oluşturuyor. Paraná’da 2025’te gerçekleştirilen işlemlerin yaklaşık %45’i gençlere yönelik kredi kategorisine girdi. Haberde, Paraná’da yaşayan 21 yaşındaki Diego Samuel de Souza’nın ailesiyle çalışmayı sürdürebilmek için büyükannesine ait bir araziyi satın almaya çalıştığı, başvurusunun ise federal makamlarca hâlâ incelendiği aktarılıyor. Talep, tamamlanan sözleşmelerin üzerinde seyrediyor. Sektör temsilcilerine göre 500’den fazla teklif sözleşme sırasını beklerken, başvuruların sonuçlanmasını mülklerin hukuken düzenli ve coğrafi olarak referanslandırılmış olması şartı da etkiliyor. Paraná’da 2025’te bir işlem için ortalama değer 265,6 bin reale ulaştı; bu, Güney bölgesindeki üç eyalet arasındaki en yüksek ortalama oldu. Tarım sektörü temsilcileri, arazi alımına yönelik finansmanın tek başına yeterli olmadığını belirtiyor. Üreticilerin araziyi aldıktan sonra üretim kredisine, teknik yardım ve kırsal yayım hizmetlerine, ayrıca ürünleri işleyip pazarlayabilmek için gerekli koşullara erişmesi gerektiği ifade ediliyor. Bu desteklerin, gençlerin kırsal alanda kalmasını ve aile işletmelerinde çalışmayı sürdürmesini kolaylaştırabileceği değerlendiriliyor.
Arjantin’de Yüksek Mahkeme’nin kararıyla yabancıların kırsal taşınmaz satın alımına yönelik yasal sınır kaldırıldı. Karar, Javier Milei hükümetinin Acil İhtiyaç ve Zaruret Kararnamesi’nde (DNU) Toprak Yasası’nı yürürlükten kaldıran maddenin yeniden geçerli hale gelmesiyle bağlantılı. Yazıda, bu gelişmeden önce Toprak Yasası’nın güncellenmesi için bir tartışma yürütülmesi gerektiği savunuluyor. Örnek olarak, yabancı yatırımcıların 15 milyon Avustralya dolarına kadar araziyi sınırsız almasına izin veren Avustralya modeli gösteriliyor.
Güney Afrika Arazi ve Tarımsal Kalkınma Bankası (Land Bank), karma finansman programına yeni başvuruları 2026/27 mali yılının geri kalanı için geçici olarak durdurdu. Banka, programdaki hibe kaynağının tamamının tahsis edildiğini ve talebin yıllık ödeneği önemli ölçüde aştığını açıkladı. Ek hibe finansmanı daha erken sağlanırsa başvurular yeniden alınabilecek. Program, geri ödemeli Land Bank kredisiyle Tarım Bakanlığı tarafından finanse edilen geri ödemesiz hibeyi bir araya getirerek uygun çiftçilerin finansman yükünü azaltmayı amaçlıyor. Özellikle tarihsel olarak dezavantajlı üreticilerin uygun maliyetli finansmana erişimini ve tarım ekonomisine daha fazla katılımını destekliyor. Programın 2022/23 mali yılında başlatılmasından 2025/26 mali yılı sonuna kadar yaklaşık 540 müşteri ve yararlanıcıya destek verildi. Bankanın elindeki 2026/27 mali yılına ait kalan hibe kaynağı, sözleşme taahhütleri tamamlanmış program finansmanlarına öncelikle ayrılacak. Hibe desteği henüz sözleşmeyle kesinleşmemiş ve değerlendirme sürecindeki başvurular ise ayrı ayrı incelenecek. Uygun görülen durumlarda finansman ihtiyacı, hibe bileşeni olmadan tamamen geri ödemeli Land Bank kredisiyle karşılanabilecek. Bankaya göre program sona ermiş değil. Mevcut düzenleme kapsamında 2027/28 mali yılı için 325 milyon rand tutarında yeni yıllık hibe ödeneği bekleniyor. Fonun sağlanması ve bankanın hibe kapasitesi değerlendirmesi koşuluyla yeni başvuruların yeniden açılması öngörülüyor. Land Bank ayrıca Tarım Bakanlığı, Ulusal Hazine ve olası finansman ortaklarıyla ek veya alternatif kaynaklar için görüşüyor. Geçici duraklama, bankanın diğer tarımsal kredi faaliyetlerini etkilemiyor. Çiftçiler ve tarım-gıda işletmeleri arazi alımı, işletme sermayesi, üretim ihtiyaçları, makine ve ekipman için bankanın tamamen geri ödemeli finansman ürünlerine başvurabilecek; başvurular olağan kredi ve onay süreçlerinden geçirilecek.