ARAŞTIRMA MASASI

Haber arşivi

Ülke, konu ve tarihe göre yerel kaynaklardan gelen haberleri keşfedin.

12 haber · Sayfa 1

Kazakistan, Tahıl İhracat Sübvansiyonları İçin Yeni Kurallar Hazırlayacak
Görsel kaynağı: ElDala · Özgün haber

Kazakistan, Tahıl İhracat Sübvansiyonları İçin Yeni Kurallar Hazırlayacak

Kazakistan Tarım Bakanlığı, 2026/27 pazarlama yılında tahılın uzak pazarlara ihracatında taşıma giderlerini sübvanse etmeyi sürdürebilmek için yeni kurallar hazırlayacak. Bakanlık, yeni düzenlemede mevcut sübvansiyon mekanizmasının korunacağını ve belgenin 1 Eylül 2027'ye kadar geçerli olacağını açıkladı. Kararın 6 Ekim 2026'da alınmasına karşın, 2025'te kabul edilen ve önceki tarım sezonunda uygulanan kurallar 1 Eylül'de yürürlükten kalktığı için uzatılamayacak. Hükümete göre taşıma desteği, Kazak buğdayının Belçika, Polonya, Portekiz, Norveç, Birleşik Krallık ile Kuzey Afrika ülkelerine sevkiyatını destekledi; Vietnam'a Çin üzerinden çok modlu bir rota da denendi.

Polonya’da Yaş ve Kuru Mısır Fiyatları Bölgelere göre Değişiyor
Görsel kaynağı: Agrofakt · Özgün haber
Veri haberi

Polonya’da Yaş ve Kuru Mısır Fiyatları Bölgelere göre Değişiyor

Polonya’da 29 Ekim 2026 itibarıyla mısır alım fiyatları, ürünün nem durumuna ve bölgeye göre farklılık gösterdi. Tüm fiyatlar ton başına net olarak verilirken yaş mısır için teklifler 590-680 zloti arasında değişti. En yüksek teklif Kujawsko-Pomorskie’de, en düşük teklif ise Wielkopolskie’de kaydedildi. Yaş mısırda Kujawsko-Pomorskie’de 610-680, Dolnośląskie’de 640-670, Wielkopolskie’de 590-670 ve Zachodniopomorskie’de 640 zloti/ton net fiyat açıklandı. Tek bir voyvodalık içindeki alım noktaları arasında da fark görüldü; teklif aralığı Kujawsko-Pomorskie’de 70, Wielkopolskie’de 80 zloti/tona ulaştı. 16 Ekim’e kıyasla değişimlerin yönü bölgelere göre aynı olmadı. Łódzkie’de fiyat 670 zloti/tondan 620-640 zloti/tona gerilerken Zachodniopomorskie’de 620’den 640 zloti/tona yükseldi. Kuru mısırda voyvodalıklardaki fiyatlar 850-1030 zloti/ton net aralığında bulundu. Pomorskie’de 950-1030, Kujawsko-Pomorskie’de 940-980, Wielkopolskie’de 880-960, Dolnośląskie’de 900-950 ve Podkarpackie’de 850-870 zloti/ton teklif edildi. Liman fiyatları 980-1040 zloti/ton net seviyesine çıktı. Ancak limana satışta taşıma ve belirli teslim koşulları da hesaba katılıyor. Kuru mısırın daha yüksek fiyatı, üretici açısından otomatik olarak daha yüksek kazanç anlamına gelmiyor. Kurutma sırasında dane su ve ağırlık kaybederken işletmeler enerji, yakıt ve kurutma tesisi giderleriyle karşılaşıyor. Kurutma, ürünün depolanmasını ve hasat sonrası hemen satış zorunluluğundan kaçınmayı sağlayabilse de daha iyi finansal sonucu garanti etmiyor. NSZZ RI “Solidarność” sözcüsü Adrian Wawrzyniak, kendi maliyetleri ve üretim ölçeği açısından mısırın ton başına 1100 zloti üzerinde olması gerektiğini belirtti.

Bosna-Hersek’te Yumurta İhracat Değeri Geçen Yılın Aynı Dönemine göre %23 Arttı
Görsel kaynağı: Oslobođenje · Özgün haber
Veri haberi

Bosna-Hersek’te Yumurta İhracat Değeri Geçen Yılın Aynı Dönemine göre %23 Arttı

Bosna-Hersek’in yumurta ihracatından elde ettiği gelir, yılın ilk sekiz ayında geçen yılın aynı dönemine göre %23 artarak 15,16 milyon konvertibl markaya (KM) ulaştı. Aynı dönemde yumurta ithalatı 11 milyon KM olarak gerçekleşti. Böylece ülke, yumurta ticaretinde 4 milyon KM’nin üzerinde dış ticaret fazlası verdi. İhracattaki artış miktardan çok değer bakımından gerçekleşti. Yumurta ihracatının miktarı yaklaşık %8 yükselirken ihracat değerinin %23 artması, üreticilerin dış pazarlarda daha yüksek fiyat elde ettiğine işaret etti. Bosna-Hersek’in başlıca ihracat pazarları İtalya, Sırbistan, Karadağ, Avusturya ve Hırvatistan oldu. Dış Ticaret Odası’na göre sektör, bölge pazarlarında kapasite ve rekabet gücüne sahip. Ancak Avrupa Birliği (AB) pazarına erişim, ürün kategorileri bakımından sınırlı kalıyor. Bosna-Hersek, AB ülkelerine işlenmek üzere B sınıfı yumurta ihraç edebiliyor; A sınıfı tüketim yumurtalarının AB’ye ihracatı için ise henüz gerekli onayı alamadı. Ülkeden bölge pazarlarına taze tüketim yumurtaları, AB pazarına ise daha düşük fiyatlı işleme yumurtaları gönderiliyor. İthalatta tüketim yumurtalarının yanı sıra kuluçkalık döllü yumurtalar da yer alıyor. Üreticiler, tahıl ve soya küspesi gibi yem bileşenleriyle çiftlik ekipmanlarında ithalata bağımlı olduklarını belirtiyor. Bu durum taşıma giderlerini ve küresel fiyat artışlarına maruz kalmayı artırıyor. Sektör, kalite ve sağlık standartlarının Avrupa normlarıyla uyumlu olduğunu savunurken, A sınıfı yumurta ihracatı için süreçlerin hızlandırılmasını ve yem, elektrik ile akaryakıt maliyetlerini dengeleyecek desteklerin artırılmasını istiyor.

Meyve ve Sebze Hasadında Kârlılık Eşiği Hesabı Öne Çıkıyor
Görsel kaynağı: Večernje novosti · Özgün haber
Veri haberi

Meyve ve Sebze Hasadında Kârlılık Eşiği Hesabı Öne Çıkıyor

Meyve ve sebze üretiminde her ek hasat turu yeni maliyetler getiriyor. Sezon ilerledikçe verimin düşmesi, ürün kalitesinin değişmesi ve piyasa fiyatlarının dalgalanması, üreticilerin hasadı sürdürüp sürdürmeme kararını etkiliyor. Geç hasat aşamalarında işçilik giderleri sabit kalabildiği gibi, işçi başına toplanan ürün miktarının azalması nedeniyle artabiliyor. Hasat gelirleri işçilik, yakıt, taşıma ve ambalajlama giderlerini karşılamıyorsa çalışılan her ek gün doğrudan finansal kayba dönüşüyor. Bu nedenle kârlılık eşiğinin hesaplanması, üreticilerin zarar bölgesine girmeden hasadı zamanında durdurmasına yardımcı oluyor. Bu hesaplamada üretimin başlangıcındaki tohum veya fide, gübre ve bitki koruma ürünlerinin yanı sıra yakıt, makine amortismanı, hasat işçiliği, ambalajlama ve taşıma giderleri dikkate alınıyor. Kârlılık eşiği, toplam maliyetleri karşılamak için satılması gereken birinci sınıf ürün miktarını gösteriyor. Kaynakta verilen örneğe göre, bir hektardaki toplam üretim maliyeti 500.000 dinar ve birinci sınıf ürünün alım fiyatı kilogram başına 100 dinarsa, üreticinin yatırdığı parayı geri kazanmak için en az 5.000 kilogram ürün elde etmesi gerekiyor. Bu miktarın üzerindeki üretim, örneğin koşulları içinde kâr olarak değerlendiriliyor. Ancak ürün kalitesi düşerek daha düşük fiyata veya ikinci sınıf olarak satılırsa kârlılık eşiği önemli ölçüde yükseliyor. Bu durum, hasada devam etmenin ekonomik açıdan yeniden değerlendirilmesini gerektiriyor. Hektar başına maliyetlerin ayrıntılı biçimde kaydedilmesi ve piyasa hareketlerinin izlenmesi, üreticilerin hasadı ne zaman sonlandıracağına ve kaynaklarını sonraki sezon için nasıl koruyacağına daha rasyonel karar vermesine yardımcı oluyor.

Brezilya’da Pamuk İşleme Gecikmesi İhracat Sözleşmelerini Gündeme Taşıdı
Görsel kaynağı: Canal Rural · Özgün haber
Veri haberi

Brezilya’da Pamuk İşleme Gecikmesi İhracat Sözleşmelerini Gündeme Taşıdı

Brezilya’da pamuk hasadı tamamlanırken ürünün işlenmesi, sınıflandırılması ve sevkiyata hazırlanması sürüyor. 2025/26 sezonu, tarladan alınan pamuk ile ihracata hazır lif arasındaki sürenin teslimat tarihleri ve yükleme pencereleri üzerindeki baskı nedeniyle sözleşmeler açısından daha dikkatli bir aşamaya girdi. Eylülün ilk yarısında hasadın büyük bölümü tamamlanmış olsa da işleme süreci aynı hızda ilerlemedi. Ulusal Tedarik Şirketi (Conab) verilerine göre pamuk alanının %95,6’sı eylülün ilk yarısında hasat edilmişti. Agroconsult’un 3 Eylül’e kadar olan çalışması ise pamuğun yalnızca %35’inin işlenmiş olduğunu gösterdi. Bu fark, hasat sonrası önemli miktarda ürünün henüz işlenme, sınıflandırma ve ticari teslimata hazırlanma aşamalarından geçmediğine işaret etti. Böylece fiziksel olarak mevcut olan ürünün, sözleşmede belirlenen yükleme dönemine uyum sağlayacak durumda olup olmadığı ayrı bir mesele haline geldi. Albuquerque Melo Advogados’tan Cristiane Secco, hasat ile lifin ticari olarak kullanılabilir hale gelmesi arasındaki sürenin, özellikle dış pazara yönelik sözleşmelerde belirlenmiş teslim tarihlerini etkilediğinde hukuki bir konuya dönüşebileceğini belirtti. Secco’ya göre işleme gecikmesi yalnızca operasyonel bir sorun olarak değerlendirilemez; ürünün varlığı, işlenmiş, sınıflandırılmış ve kararlaştırılan yükleme döneminde sevke hazır olduğu anlamına gelmeyebilir. Bu nedenle sözleşmede gecikme riskini kimin üstlendiği önem taşıyor. Brezilya’nın pamuk ticaretindeki büyüyen rolü, teslimat takvimlerindeki bu konuyu daha önemli hale getiriyor. Ülke, Ağustos 2025-Temmuz 2026 ticaret yılında 3,37 milyon ton pamuk ihraç ederek önceki ticaret yılına göre %19 artış kaydetti ve ilk kez 3 milyon ton sınırını aştı. Brezilya Pamuk Üreticileri Birliği’ne (Abrapa) göre sevkiyatlar 5,3 milyar dolar gelir sağladı ve ülke dünyanın en büyük pamuk lifi ihracatçısı konumunu pekiştirdi. Ulusal Pamuk İhracatçıları Birliği (Anea) ise gelecek ticaret sezonu için yeni bir ihracat rekoru öngörüyor. Yüksek üretimin daha temkinli alıcılar ve uluslararası pazarlarda artan rekabet ortamında sevk edilmesi beklenirken, Salvador Limanı’nın Santos’a alternatif olarak kullanılması da gündemde. İşleme aşamasındaki gecikmeler, sözleşmede belirlenen yükleme döneminin uzatılmasını, ek depolama ve taşıma giderlerinin paylaşımını, konteyner veya gemi bekleme ücretlerini ve teslim tarihinin kaçırılması halinde doğabilecek sonuçları gündeme getirebilir. Secco, ürünün bir sonraki döneme devrinin otomatik bir hak olmadığını; tolerans, süre uzatımı ve depolama ile ek taşıma giderlerinin kimin tarafından karşılanacağının sözleşmede nasıl düzenlendiğine bağlı olduğunu söyledi. Gelecek sezon görüşmelerinde yükleme dönemi, gecikme bildirimi ve masraf paylaşımına ilişkin hükümlerin yeniden ele alınması bekleniyor.

Rus Tahılı, Kazakistan’ın İhracat Rekabetini Zorluyor
Görsel kaynağı: ElDala · Özgün haber
Veri haberi

Rus Tahılı, Kazakistan’ın İhracat Rekabetini Zorluyor

Kazakistan’da 2026 hasadının tamamlanmasıyla birlikte çiftçilerin ürünlerini iyi fiyatla satabilmesi ve başlıca ihracat pazarlarının belirlenmesi öne çıktı. ElDala’ya konuşan Fergus Genel Müdürü Erbol Eleulov, Rus tarım ürünlerinin Karadeniz limanlarındaki ihracat sorunları nedeniyle Orta Asya pazarlarına yönelmesinin Kazakistan tahılının rekabetini zorlaştırdığını söyledi. Eleulov’a göre Kazakistan, Özbekistan, Tacikistan ve Afganistan’daki pazar payını koruyabilir ancak Rus buğdayının daha düşük fiyatı Kazak ürünlerini baskılayabilir. Rus tahılının kalite bakımından çoğu zaman Kazak tahılının gerisinde kaldığı ve glutenin ekmekçilik özelliklerini ölçen İDK, yani gluten deformasyon indeksi, kriterlerini karşılamadığı belirtildi. Buna rağmen değirmenciler, Rus tahılına Kazak tahılı ekleyerek kabul edilebilir özelliklere sahip un üretebiliyor. Kazakistan ayrıca Hazar üzerinden İran pazarında da geriliyor. Eleulov, geleneksel olarak İran’a gönderilen Kazak arpası için mevcut dönemde sevkiyat yapılmadığını, Rusya’nın Hazar limanları ve nehir taşımacılığı üzerinden bu pazara arpa gönderdiğini aktardı. Rusya’nın daha yüksek verimi ve daha fazla yağış alan üretim koşulları rekabet gücünü artırırken, döviz kurları da Kazak ihracatçıların aleyhine gelişti. Kazak tengesinin bir yılda dolar karşısında yaklaşık 540’tan 440’a güçlenmesi ürünleri yabancı alıcılar için pahalılaştırdı. Buna karşılık ruble aynı dönemde dolar karşısında 75’ten 85’e geriledi. Bu etkenlerin toplamında Rus buğdayı, taşıma giderleri dahil edildiğinde Özbekistan pazarına ton başına 20 dolar daha düşük fiyatla ulaşabiliyor. Yeni pazar arayışında Çin, Kazakistan için istikrarlı bir alıcı ve lojistik açıdan avantajlı bir seçenek olarak gösterildi. Ancak taşıma altyapısının kapasitesi sevkiyatları sınırlıyor. Karadeniz limanları üzerinden dünya pazarlarına çıkışın mümkün olmadığı, Gürcistan limanlarının pahalı ve kapasitesinin düşük kaldığı belirtildi. Baltık limanlarına erişim de Rusya üzerinden demiryolu geçişindeki kısıtlar nedeniyle zorlaşıyor. Bu durum, yüksek proteinli buğdayın Avrupa’ya ve makarnalık buğdayın dış pazarlara gönderilmesini riske atıyor. İhracatçılar, daha önce uzak pazarlara erişimi kolaylaştıran taşıma sübvansiyonlarına ilişkin kamu borçlarının ödenmesini ve gelecekte ödemeleri düzenleyecek açık bir mekanizma kurulmasını bekliyor. Eleulov, sübvansiyon borçları, Katma Değer Vergisi ödemelerindeki sorunlar ve güçlü tengenin çiftçilerin gelirleri ile dış pazarlardaki rekabet gücünü olumsuz etkilediğini söyledi. Bu sorunların çözülmesi halinde buğday fiyatlarının ton başına mevcut 80-90 bin tengeden 100-120 bin tengeye çıkabileceğini öne sürdü. Rusya toprakları üzerinden transit geçiş kapalı kalırsa, Kazakistan durum buğdayının yerini Kanada, Türkiye ve diğer ülkelerin ürünleri alacak.

Ukrayna’da Ekim Alanları %35–40 Daralabilir
Görsel kaynağı: ElDala · Özgün haber
Veri haberi

Ukrayna’da Ekim Alanları %35–40 Daralabilir

Ukrayna’da deniz yoluyla tarım ürünleri ihracatında yaşanan sorunlar ilkbahara kadar çözülmezse ekim alanlarının %35–40 daralabileceği bildirildi. Polonya ve Romanya da ülkeleri üzerinden Ukrayna tarım ürünlerinin transitini artırmaya yönelik ek bir değişiklik planlamadıklarını açıkladı. Ukrayna, Avrupa Birliği ülkelerinden milyonlarca ton tahıl ve diğer tarım ürününün taşınmasına yardım etmesini, artan taşıma giderlerini karşılamak için de 1,1 milyar avro destek sağlamasını istedi. Tarım Politikası Bakanı Taras Vysotskiy, ek destek olmadan çiftçilerin gelecek sezon ekimi için yeterli kaynağa sahip olamayabileceğini söyledi. Vysotskiy’e göre Ukrayna, Avrupa demir yolu, kara yolu ve nehir güzergâhlarıyla potansiyel ihracatının yarısından azını taşıyabiliyor. Deniz taşımacılığındaki sorunların sürmesi durumunda ülkede bu yıl 35 milyon tona kadar ürün kalabileceği, satılamayan mevcut hasadın da çiftçilerin yeni ekim dönemi için kaynak bulmasını zorlaştıracağı belirtildi. Romanya ise ulaşım altyapısının sınırlı olduğunu, Ukrayna tahılı ile Tuna’daki düşük su seviyesinin limanlarda ek yük oluşturduğunu ve yerel çiftçilerin çıkarlarının öncelikli kaldığını bildirdi.

Suriye’de Gübre Maliyeti Sebze Fiyatlarını Baskılıyor
Görsel kaynağı: Al-Watan Syria · Özgün haber
Veri haberi

Suriye’de Gübre Maliyeti Sebze Fiyatlarını Baskılıyor

Suriye’de sebze fiyatlarının yalnızca üretim alanı, taşıma ve pazarlama giderleriyle değil, tarladaki girdi maliyetleriyle de şekillendiği bildirildi. Gübre, sebze üretim maliyetlerinin yaklaşık %10-15’ini oluştururken, fiyatındaki artışın ürün maliyetine doğrudan yansıdığı belirtildi. Gübre tedarikinin bir bölümünün ithalata bağlı olması ve enerji ile taşıma giderlerindeki baskı da maliyetleri artıran unsurlar arasında gösterildi. Şam ve kırsalındaki tarım müdürlüğü, kimyasal gübrelere alternatifler konusunda bir atölye düzenledi. Uzman Muhammed el-Munavver, hayvansal ve tarımsal atıkların organik gübreye dönüştürülmesinin ithal kimyasal gübreye bağımlılığı azaltabileceğini söyledi. Ancak kimyasal gübrelerin bir anda kaldırılması değil, standartlar, tarımsal denetim ve çiftçiyi destekleyen kademeli bir geçiş öneriliyor.

Kazakistan Tahıl İhracatına Desteği 2026–2027 Sezonunda Uzatacak
Görsel kaynağı: ElDala · Özgün haber
Veri haberi

Kazakistan Tahıl İhracatına Desteği 2026–2027 Sezonunda Uzatacak

Kazakistan hükümeti, tahıl ihracatçılarının taşıma giderlerini telafi eden devlet destek programını 2026–2027 pazarlama yılında sürdürecek. Karar, Kostanay bölgesindeki Arkalyk kentinde çiftçilerle yapılan toplantıda Başbakan Yardımcısı ve Ulusal Ekonomi Bakanı Serik Jumangarin tarafından açıklandı. Önceki yıllarda uygulanan taşıma desteğinin Kazak tahılı için yeni ihracat pazarlarının açılmasına katkı sağladığı belirtildi. Kazak buğdayı ilk kez Belçika, Polonya, Portekiz, Norveç, Birleşik Krallık, Fas, Cezayir ve Mısır’a satılırken, Vietnam’a Çin üzerinden çok modlu sevkiyat da denendi. Hükümete göre destek, tahıl fiyatlarının istikrarına katkı sundu ve damping risklerini azalttı. Hükümet ayrıca 2026 ürünü tahıl için alım fiyatlarını belirledi. Kaliteye göre 3. sınıf buğdayda fiyatın 92 bin ile 115 bin Kazakistan tengesi arasında olması ve geçen yılki seviyenin korunması planlanıyor. Prodükorporatsiya’nın fiyatları piyasa için referans kabul edilirken, çiftçilere vadeli ve doğrudan alım yoluyla finansman sağlanacak. Tahıl ticareti yapanlara KDV iadesi de uygulanacak; iadeler, tedarik zinciri ve vergi ödemelerini izleyen denetimin olumlu sonuçlanması koşuluyla tam olarak yapılabilecek.

Rusya’nın Güneyinde Buğday Fiyatları Yarı Fiyatına Düştü
Görsel kaynağı: Agroinvestor · Özgün haber

Rusya’nın Güneyinde Buğday Fiyatları Yarı Fiyatına Düştü

Rusya’nın başlıca tahıl üretim bölgeleri olan Rostov ve Krasnodar’da aracılar, güney limanlarından ihracatın bloke edilmesiyle buğday alım fiyatlarını ton başına 5 bin rubleye kadar düşürdü. Bölgedeki çiftçilerin aktardığına göre bu fiyat, 3. sınıf gıda buğdayı için üretim maliyetinin yarısından daha azına karşılık geliyor. Üreticiler söz konusu buğdayın maliyetini ton başına 11-13 bin ruble olarak değerlendiriyor. Aracılar geçmiş yıllarda da piyasada yer alıyordu ancak çiftçilerin anlatımına göre o dönem teklifleri maliyetin üzerindeydi. İhracatın uzun süre kesintiye uğrayabileceği anlaşılınca alım fiyatlarını düşürmeye başladıkları belirtiliyor. Azak kentinde protein oranına bakılmaksızın ton başına 5 bin ruble ödendiği, Rostov bölgesinin kuzey veya merkez kesimlerindeki çiftçilerin taşıma giderleri sonrasında ellerinde ton başına yalnızca 3 bin ruble kalabileceği ifade ediliyor. Aracıların, bölgede kendi satın alma birimi bulunmayan un fabrikalarına ve diğer işleme tesislerine buğday taşıdığı aktarılıyor. Krasnodar’daki bir yem fabrikasına bağlı elevatörün de buğdayı benzer şekilde ton başına 5 bin rubleden aldığı belirtiliyor. Bazı alımların, ihracat yeniden başladığında satılmak üzere depolama amacı taşıyabileceği tahmin edilirken, çoğu aracının hızlı yeniden satışa yöneldiği değerlendiriliyor. Güney bölgelerindeki iç tüketim kapasitesinin, ihracatçıların normalde aldığı miktarlardan çok daha düşük olduğu vurgulanıyor. Rosstat verilerine göre Rostov bölgesinde un, irmik ve yem sanayilerinin yıllık toplam buğday işleme hacmi 1,2 milyon tonu aşmıyor. Krasnodar’da bu kapasite yaklaşık 1,8-2 milyon ton seviyesinde kalıyor. Üreticilere göre Baltık limanları üzerinden alternatif ihracat denemeleri ise sınırlı miktarlarda yapılıyor ve piyasadaki alım fiyatını değiştirmiyor; bu kanaldaki fiyat yaklaşık 6,9 bin ruble/ton ve KDV hariç. En büyük baskıyı, küçük arazilerde üretim yapan ve hasadı uzun süre depolayacak tesisi bulunmayan çiftçiler yaşıyor. Bir çiftlikte 3,5 bin ton tahılın açıkta beklediği, liman elevatöründeki depolama ücretinin 1.000 ton için ayda 210 bin ruble olduğu bildiriliyor. Üreticiler, kredi ödemelerinin ertelenmesini, ihracatın yeniden başlayacağı tarihin netleştirilmesini ve gerekirse tahıl kilogramı başına devlet desteği verilmesini talep ediyor.

Kuraklık ve Sıcaklar Patates Üretimini Düşürdü, Fiyatlar Yükseliyor
Görsel kaynağı: Terra e Vita · Özgün haber
Veri haberi

Kuraklık ve Sıcaklar Patates Üretimini Düşürdü, Fiyatlar Yükseliyor

Bologna’daki Patates Borsası Eşitlik Komisyonu, 28 Ağustos’taki toplantısında yeni ticari sezon öncesi patates piyasasında arz kaygılarının arttığını bildirdi. Eylül ayında başlaması beklenen kampanya öncesinde üretimde düşüş ve maliyet artışı öne çıkıyor. Komisyona göre 2026’daki uzun süren kuraklık ve 35-40 derecenin üzerindeki sıcaklıklar yalnızca İtalya’yı değil, Fransa, Belçika, Almanya, Hollanda ve Birleşik Krallık gibi kuzey Avrupa üreticilerini de etkiledi. Bu durum yumru büyüklüğünü küçültürken piyasaya çıkacak ürün miktarını azalttı. İlk tahminler Avrupa’da ortalama patates üretiminde %15-20 daralma, ekili alanlarda ise yaklaşık %11 azalma olduğunu gösteriyor. İtalya’da ise yakıt, gübre, soğutma, paketleme, seçme ve taşıma giderlerindeki artış üretici marjlarını sıkıştırıyor; özellikle premium ve paketli patateslerde fiyat artışı bekleniyor.

Mamelodi’de Çiftçiler Toprağı Basit Araçlarla Test Etmeyi Öğrendi
Görsel kaynağı: Food For Mzansi · Özgün haber

Mamelodi’de Çiftçiler Toprağı Basit Araçlarla Test Etmeyi Öğrendi

Güney Afrika’nın Mamelodi bölgesinde ARC-NRE araştırmacıları, küçük ölçekli çiftçilere laboratuvara gitmeden toprak değerlendirmesi yapmayı anlattı. Su şişesi, kürek, kova ve benzeri basit araçlarla yapılan uygulamalı gösterimde çiftçilere toprak dokusu ve yapısının sahada nasıl inceleneceği gösterildi. Eğitimler Mart-Mayıs 2026 arasında Pretoria’daki Mamelodi’de düzenlenen bilgi paylaşım oturumlarında yapıldı. Araştırmacılar, toprak rengi, yapı, sıkışma, gözeneklilik ve suyun toprağa geçişi gibi fiziksel göstergelerin yanı sıra mikrop, solucan ve enzim gibi biyolojik unsurları da anlattı. Kimyasal göstergeler arasında ise toprak pH’ı, besin maddeleri ve organik madde yer aldı. Uygulamanın amacı, küçük çiftçiler için pahalı laboratuvar analizine duyulan ihtiyacı ve buna bağlı taşıma ile örnek işleme masraflarını azaltmaktı. Oturumlarda çiftçilerin kendi topraklarını izleyebilecek, yerel bilgilerini paylaşabilecek ve öğrencilere de aktarabilecekleri bir yöntem öne çıkarıldı.