Araştırmada, yetiştiriciler tarafından tutulan sağlık kayıtlarından yararlanıldı. 2013-2024 arasında doğan 207.602 buzağı ishal, 681.741 buzağı ise solunum hastalıkları bakımından değerlendirildi. İshal için yaşamın 3. ve 60. günleri arasındaki olaylar, solunum hastalıkları için 3. ve 365. günler arasındaki kayıtlar dikkate alındı. İlk iki günün dışarıda bırakılmasının, bu dönemde sağlık kayıtlarıyla aşı kayıtlarının çakışmış olabileceği düşünülen olağandışı olaylarla bağlantılı olduğu aktarıldı.
İshalin genel görülme oranı %14,46, solunum hastalıklarının görülme oranı ise %16,05 olarak hesaplandı. Araştırmada aktarılan önceki bulgulara göre sütten kesim öncesi buzağı ölümleri %5-11 düzeyine ulaşabiliyor; ishal ve solunum hastalıkları birlikte bu ölümlerin yaklaşık dörtte üçüyle ilişkilendiriliyor. Hastalıkların etkisinin ölümle sınırlı kalmadığı, sağ kalan hayvanlarda ilerleyen dönemde performans, sağlık, döl verimi ve üretim ömrü bakımından olumsuz sonuçlar görülebileceği belirtildi.
Araştırmacılar, ishal için kalıtılabilirliği 0,026, solunum hastalıkları için 0,022 olarak tahmin etti. Yaklaşık %2'lik bu düzey, hastalık riskinde çevre ve işletme yönetiminin baskın rolünü gösterse de genetik ilerleme için kullanılabilecek bir pay bulunduğunu ortaya koydu. Genomik tahmini aktarım yeteneğinin, yalnızca soy kütüğüne dayalı tahmini aktarım yeteneğine göre daha güvenilir olduğu belirlendi.
Bununla birlikte genetik seçimin kolostrumun niteliği ve miktarı, hijyen, besleme, hayvan yoğunluğu, havalandırma ve stres gibi koşulların etkisini ortadan kaldırmadığı vurgulandı. Çalışmanın sonucu, genetik yaklaşımın iyi işletme yönetiminin yerine geçemeyeceğini; ancak buzağıların belirli hastalıklara yatkınlığını azaltmaya yönelik ek bir araç olabileceğini gösterdi.
