Araştırmacıların farklı istatistiksel ağırlıklandırma ve veri birleştirme yöntemleriyle yaptığı kontrollerin tamamı negatif yönde sonuç verdi. Bu yöntemlerde verim düşüşü yaklaşık %3,9 ile %4,9 arasında değişti. Sonucun bitki türüne ve yetişme yerine göre önemli ölçüde farklılaştığı belirtildi.
Verim kaybının önemli unsurlarından biri, birim alandaki başak veya verimli sürgün sayısının direkt ekimde ortalama %5,22 azalması oldu. Başak başına tane sayısı %2,17 artsa da bu değişim istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı ve toplam kaybı telafi etmedi.
Direkt ekimde toprağın hacim ağırlığı da ortalama %3,44 arttı; bu durum daha sıkı bir toprak yapısına işaret eden istatistiksel bir ilişki olarak değerlendirildi. Araştırmacılar bunun kanıtlanmış bir neden-sonuç mekanizması olmadığını vurgularken, azot dozu, toprağın alınabilir potasyum içeriği ve direkt ekimin uygulanma süresini verim tepkisinin başlıca istatistiksel öngörücüleri olarak belirledi.
