İki mali yılı kapsayacak çalışma yalnızca üreyi, yani diamonyum fosfat (DAP) ve NPKS gibi fosforlu ve potasyumlu gübreleri değil, bu ürünü ele alıyor. Mayıs-Haziran 2026’da başlayan saha çalışması, 15 eyalete yayılan 169 ilçede yürütülüyor. İlçelerin 149’u ulusal ve eyalet ortalamalarının üzerinde üre tüketimine sahip olmaları nedeniyle seçildi; diğerleri uzmanlar ile Birlik Gübreler Departmanının önerileriyle belirlendi.
Denetimde ürenin patlayıcı üretimine yönlendirilmesi, neem kaplı üre programının etkinliği ve sınır bölgelerinde kaçakçılık ya da sınır ötesi geçiş kaynaklı yönlendirme ihtimali incelenecek. Gübre satışlarının çiftçi kimliği, ürün ihtiyacı ve arazi kayıtlarıyla ilişkilendirilmesinin ardından seçili sınır ilçelerinde gübre alımı, kharif 2025 ile 2026 arasında %37,56 azaldı.
Çalışmanın ilk yılında üre talebi ve sübvansiyon çerçevesi, entegre gübre yönetim sisteminin bilişim denetimi, yerli üretim ve tesislerde enerji verimliliği ele alınacak. İkinci yılda üre ithalatı, ürün hareketi ve Gübre Kontrol Emri’nin etkinliği incelenecek. Tarım amaçlı ürenin kental başına 600 rupi, sanayi amaçlı ürenin ise 2.400-7.000 rupi arasında fiyatlanmasının yönlendirme için ekonomik teşvik oluşturduğu belirtildi. Hindistan’ın üre ithalatı 2025-26’da 10,35 milyon tona yükselirken yerli üretim 29,33 milyon tona geriledi ve tüketim 39,66 milyon tona çıktı.
