Türkiye’nin 2025’te Avrupa Birliği’nden 510.000 ton, Birleşik Krallık’tan ise 140.000 ton plastik atık ithal ettiği belirtiliyor. Atıkların yaklaşık %60’ı, yaklaşık 170 geri dönüşüm şirketinin faaliyet gösterdiği Adana’ya gönderiliyor. Narenciye üretiminin Türkiye toplamının üçte birinden fazlasını oluşturduğu bölgede geri dönüştürülemeyen malzemelerin doğaya bırakıldığı veya açıkta yakıldığı aktarılıyor. Parçalanmış ambalajlarda Fransa, Avusturya ve Birleşik Krallık menşeli ürünlere rastlandığı belirtiliyor.
Deniz biyoloğu Sedat Gundogdu, nehirler ve seller yoluyla Adana’dan Akdeniz’e taşınan plastik parçacıklarıyla ilgili ölçümlerde, daha önce gözlenen seviyelerin 65 katına kadar mikroplastik yoğunluk tespit edildiğini söyledi. Gundogdu, bu parçacıkların %93’üne kadarının geri dönüşüm merkezlerinde parçalanan atıklardan kaynaklandığını belirtti. Kucukdikili’de yaşayanlar da geri dönüşüm şirketlerini atıkları sık sık açıkta yakmakla suçluyor; Mikroplastik Araştırma Grubu, Türkiye’de geri dönüşüm tesislerinde yılda yaklaşık 200 yangın kaydedildiğini aktarıyor.
Türkiye Çevre Bakanı Murat Kurum ise ülkeye atık ithal edilmediğini, gelen malzemenin üretimde hammadde olarak kullanılan öğütülmüş granül olduğunu savundu. Kurum, yasa dışı ithalata karışan şirketlerin kapatılıp cezalandırıldığını söyledi; Gundogdu ise denetim ve cezaların yeterli olmadığını belirtti. Ayrıca, AB’nin OECD üyesi olmayan ülkelere plastik atık ihracatını yasaklayan düzenlemesinin 21 Kasım’da yürürlüğe gireceği ve bunun Türkiye’ye gönderilen atık miktarını artırabileceği ifade edildi.
Türkiye açısından değerlendirme
Türkiye’de plastik atıkların geri dönüşümü, Adana’daki tarımsal üretim ve hayvancılık ile Akdeniz’e taşınan kirlilik açısından etkiler bildiriliyor; ancak kaynakta bazı etkiler uzman ve yerel halkın beyanlarına dayanıyor.
Otomatik analiz; haber özetinden ayrı değerlendirmedir.



