Vidaković, Karadağ tarımının hâlihazırda rekabet gücü sorunu, iş gücü eksikliği ve yetersiz yatırımlarla karşı karşıya olduğunu belirtti. Ülkede yaklaşık 26.000 tarım işletmesi ve 55.000 çalışan bulunduğunu, çalışanların ortalama yaşının 59 olduğunu aktardı. Tarımsal ürünlerin iç pazarda dahi yeterince rekabetçi olmadığını savunan Vidaković, 1.000 avroluk (Yaklaşık 1.121,5 ABD doları) asgari ücretin işverenlerin ücret skalasını yukarı çekmesine ve bazı ücretlerin 2.000 avro (Yaklaşık 2.243,01 ABD doları) veya üzerine çıkmasına yol açabileceğini öne sürdü. Bu değerlendirme gerçekleşmiş bir sonuç değil, Vidaković’in öngörüsü olarak aktarıldı.
Vidaković, ücret artışının verimlilik artışıyla desteklenmemesi halinde rekabet sorununun büyüyebileceğini söyledi. Plantaže’de şeftali veriminin 10-12 ton olduğunu, Avrupa’da 25 tonun altındaki verimin kârsız kabul edildiğini ve 30-35 tonluk verimler görüldüğünü belirtti. Elma verimini Avrupa için 70-80 ton, Karadağ için ise yaklaşık 30 ton olarak karşılaştırdı. Ayrıca IPARD kredilerine erişimin aylar, hatta yıllar sürdüğünü; Avrupa Birliği’ne yaklaşık bir buçuk yıl içinde girilmesi planlanırken uygun krediler, hibeler ve yatırımların yeterince sağlanamadığını savundu.
Karadağ tarımının mevsimsel yapısı nedeniyle bazı ürünlerde kısa sürede çok sayıda işçiye ihtiyaç duyulduğunu belirten Vidaković, Plantaže’deki üzüm hasadını bu duruma örnek gösterdi. Artan maliyetlerin daha fazla çiftçi ve tarım işletmesini kayıt dışı ekonomiye itebileceğinden ve tam zamanlı yasal istihdamı azaltabileceğinden endişe ettiğini söyledi. Ücret artışlarının, ithalata dayalı ve yeterince korunmayan piyasada ürün fiyatlarını da yükselteceğini savunan Vidaković, işlevsel bir tarım fonunun araziyi teminat göstererek krediye erişimi kolaylaştırabileceğini ve modernizasyonu destekleyebileceğini belirtti.
