Tarlanın serbest bırakılması; sıkı sanitasyon protokolleri, tekrarlanan toprak fümigasyonu, nematodun konukçusu olan bitkilerin ekimine yönelik kısıtlamalar ve çok sayıda toprak örneğinin laboratuvar testinden geçirilmesiyle mümkün oldu. Deregülasyon için tüm analizlerin negatif sonuç vermesi gerekti. Süreç, Idaho'da nematodun kontrol ve eradikasyonunun uzun süreli ve maliyetli olabildiğini gösterdi.
Soluk kist nematodu, patates köklerinde beslenen ve çoğalan, toprakta kist içinde bulunan yumurtalarıyla uzun süre canlı kalabilen bir zararlı. Yumurtalar, konukçu bitki bulunmasa bile 30 yıla kadar canlılığını koruyabiliyor. Yoğun istilada verim kaybı %80'e ulaşabilirken, orta düzeyde istilada %15 ila 30 arasında kayıp görülebiliyor; üstelik bitkinin toprak üstü bölümlerinde belirgin belirtiler ortaya çıkmayabiliyor.
Nematodun Idaho'daki mevcut yayılımı Bingham ve Bonneville ilçelerinde yaklaşık 13,7 kilometrelik bir yarıçapla sınırlı ve eyaletin patates üretim alanının %1'inden azını kapsıyor. Yayılmada tarım makineleri, hasat ekipmanları, kamyon lastikleri ve toprağı taşıyan diğer araçlar etkili olabiliyor. Bu nedenle düzenlemeler kapsamında ekipmanların basınçlı suyla yıkanması ve buharla sterilize edilmesi isteniyor.
Mücadele, patatesin tarladan çıkarılmasıyla sınırlı değil. Patates ekilmeyen dönemlerde nematod popülasyonu doğal olarak azalabilse de kistlerdeki yumurtalar uzun süre canlı kalabiliyor ve patates yeniden ekildiğinde popülasyon hızla artabiliyor. Idaho Üniversitesi araştırmalarında, dirençli patates çeşidiyle tuzak bitkisinin bir arada kullanıldığı çok yıllı münavebenin nematod yoğunluğunu azaltabildiği bildirildi. Tuzak bitkisi, nematodun yumurtadan çıkmasını teşvik ederken yaşam döngüsünü tamamlamasına izin vermiyor.
